Популярні біблійні вірші з Lúcas 3

Поділитись

Agus tárla, an tan do baisdeaḋ an pobal uile, agus do ḃí Iósa agá ḃalsdeaḋ, agus ag déanaṁ úrnaiġṫe, gur bosglaḋ neaṁ, Agus gur ṫuirrling an Spiorad Náoṁ a ḃfioġair ċorparḋa mar ċolum air, agus do dtáinic guṫ ó neaṁ, ag ráḋ, Is tú mo Ṁac gráḋaċsa; is ionnadsa a tá mo ḋeaġṫoil.

Do ḟeagair Eóin, ag ráḋ ríu uile, Baisdeamsa siḃ go deiṁin lé huisge; aċd a tá neaċ is nearṫṁuire ná misi ag teaċd, ag naċ fiú mé íallaċ a ḃróg do sgáoileaḋ: baisdfiḋ seision siḃ leis an Spiorad Náoṁ agus lé teiniḋ

Ar a naḋḃarsin taḃraiḋ tórrṫa ḃus iomċuḃaiḋ don naiṫriġe úaiḃ, agus ná tionsgnaiḋ a ráḋ ionnaiḃ féin, A tá Abraham na aṫair aguinn: oír a deirimsi riḃ, Gur ab éidir lé Dia clann do ḋúsaċd as na cloċmiḃse féin D'abraham.

Agus a tá an tuáiġ a nois fós ar na cur ċum fréiṁe na gcrann: ar a naḋḃarsin gaċ uile ċrann naċ dtaḃair toraḋ maiṫ gearrṫar é, agus teilgṫear sa teiniḋ é.

Mar a tá sgríoḃṫa a leaḃar coṁráiḋteaġ Esaías fáiḋ, a deir, Guṫ an té éiġṁeas ar an ḃfásaḋ, Ullṁuiġiḋ sliġe an Tiġearna, déanuiḋ a ċasáin díreaċ. Líonfuiḋear gaċ uile ġleann, agus ísleoċṫar gaċ uile sliaḃ agus ċnoc; agus béid na neiṫe cama díreaċ, agus na sliġṫe garba mín; Agus do ċífi gaċ uile ḟeoil slanuġaḋ Dé.