Популярні біблійні вірші з Lúcás 24

Поділитись

Agus táim-se ag cur geallaṁna m’Aṫar ċúġaiḃ; aċ fanaiḋ-se sa ċaṫair go dtí go gcurfar umaiḃ cóṁaċt ó neaṁ.

Ní’l sé anso, aċ tá sé tar éis eiriġṫe; cuiṁniġiḋ conus a laḃair sé liḃ agus é fós i nGaililí

Ansan do h-osgalaḋ a súile agus d’aiṫniġeadar é, agus d’imṫiġ sé as a raḋarc. Agus duḃradar le ċéile: Ná raiḃ ár gcroiḋe ar lasaḋ ionainn nuair a ḃí sé ag caint linn agus ag noċtaḋ bríġe an scriptiúra ḋúinn?

Agus duḃairt leó: Sin mar atá sgríoḃṫa, agus sin mar nár ḃfoláir do Ċríost fulang, agus aiseiriġe ó-s na mairḃ an tríṁaḋ lá, Agus go ḃfógrófaí i n’ ainim, tré sna geinte go léir, ag tusnú ó Ierúsalem, aiṫriġe agus maiṫeaṁnaċas peacaí.

Agus fuaradar an ċloċ iompuiġṫe siar ó’n dtuama. Agus ċuadar isteaċ agus ní ḃfuaradar corp an Tiġearna Íosa.