Популярні біблійні вірші з Gníoṁarṫa 11

Поділитись

Agus ṫugadar bliain iomlán i gcóṁluadar na h-eagailse ann, agus ḋeineadar poḃal mór do ṫeagasg, i dtreó gur i n-Antioċ a tugaḋ ar dtúis Críostaiḋṫe ar na deisgiobuil.

Ṫainig sé agus ċonnaic sé an grásta ó Ḋia agus ḃí áṫas mór air agus ṫug sé cóṁairle do sna daoine go léir ḃeiṫ seasaṁaċ ’n-a gcroiḋe agus leanṁaint do’n Tiġearna. Óir fear fóġanta b’eaḋ é a ḃí lán de’n Spioraid Naoṁ, agus de ċreideaṁ. Agus do tugaḋ cuid ṁór daoine ċun an Tiġearna.

Dá ḃríġ sin, ma ṫug Dia ḋóiḃsin an grásta céadna a ṫug-sé ḋúinne nuair a ċreideamair sa Tiġearna Íosa Críost; cia’r ḃ’é mise go ḃféadfainn cosg a ċur le Dia? Nuair airiġdar an méid sin d’éisteadar, agus ṫugadar glóire do Ḋia agus duḃradar: Seaḋ aċ tá aiṫríġe ċun na beaṫa taḃarṫa ag Dia do sna geintiḃ féin