Популярні біблійні вірші з Actau 4

Поділитись

Fe ydy’r unig un sy’n achub! Does neb arall yn unman sy’n gallu achub pobl.”

Ar ôl iddyn nhw weddïo, dyma’r adeilad lle roedden nhw’n cyfarfod yn cael ei ysgwyd. Dyma nhw’n cael eu llenwi eto â’r Ysbryd Glân, ac roedden nhw’n cyhoeddi neges Duw yn gwbl ddi-ofn.

Felly, Arglwydd, edrych arnyn nhw yn ein bygwth ni nawr. Rho’r gallu i dy weision i gyhoeddi dy neges di yn gwbl ddi-ofn.

Iesu ydy’r un mae’r ysgrifau sanctaidd yn dweud fel hyn amdano: ‘Mae’r garreg wrthodwyd gynnoch chi’r adeiladwyr, wedi cael ei gwneud yn garreg sylfaen.’

Roedd aelodau’r cyngor yn rhyfeddu fod Pedr ac Ioan mor hyderus. Roedden nhw’n gweld mai dynion cyffredin di-addysg oedden nhw, ond yn ymwybodol hefyd fod y dynion yma wedi bod gyda Iesu.

Roedd undod go iawn ymhlith y credinwyr i gyd. Doedd neb yn dweud, “Fi biau hwnna!” Roedden nhw’n rhannu popeth gyda’i gilydd.