Популярні біблійні вірші з Vygiiben 15

Поділитись

I phendiá: “Kóli tu javésa te šunés rakhunes Ráskire-Devléskiri, tyré Devléskiri zan, i te kerés lačhipén angíl Léskire jakhá, i te šunés Léskire priphenybená, i te rakhés saré Léskire uphenybená, tedy Me na lydžáva pe túte ni jekh dukhendyr, savé Me lydžijom pe Jegípto, pal-dová so Me som Raj Devél, Tyró sastiakiribnari.”

Raj Devél isyn zoralypén miro i sláva mirí, Jov sys miro zrakhibén: Jov isyn miro Devél, i Me slavinava Les; miré-dadéskiro Devél, i me barjakirava Les.

Kon isyn syr Tu, Rajo Dévla, maškír devlorende? Kon isyn, syr Tu, naj barydyr sventypnasa, šaribnasa ke dar Tu, divengiro Keribnari?

Tu lydžása Tyré tangipnasa adalen manušén, savén Tu zrakhcián, – prolydžasa len Tyré zorjása dre Tyré svénta kherá.

Javné dre Miéra (Mara), i na mogindlé te p'jen paní dre Miéra, pal-dová so jov sys kirko, paldavá i dyné dolé štetoske lav: Miéra. I lyné te den gódla manušá pe Mojzaste, rakirí: “So aménge te pjas?” Mójza dyjape te kharel Ras-Devlés, i Raj Devél sykadiá léske veš, i jov čhurdyjá les dro paní, i paní jaciá gudló. Odój Raj Devél dyjá manušénge uphenybén i Zakóno, i odój Jov sprobinelas len.