Популярні біблійні вірші з Luc 24

Поділитись

A’ nycha, mi ddanvonaf addewit vy‐Tat arnoch: a’ thrigwch yn‐dinas Caerusalem, y n ych gwiscer a nerth o ddvchelder.

Nid yw ef yman, eithyr e gyfodes: cofiwch pa ddelw y dyuot ef wrthych, pan oedd ef etvvo yn‐Galilaia

Yno ydd egorwyt ei llygait, ac ydd adnabuont ef: an’d ef a divannawdd ymaith, oei golwc. Ac wy a ddywedesont wrthyn ei gylydd, anyd oedd ein calonae yn llosci ynam, tra ytoedd ef yn ymddiddan a ni ar y ffordd, a’ phan oeð e yn agory i ni yr Scrythurae?

ac a ddyvot wrthynt, Val hyn yð escrivenwyt, ac val hyn ydd oedd yn rait i Christ ddyoddef, a’ chyvody drachefyn o veirw y trydyð dyð, a’ bot precethy ediveirwch a’ maddeuant pechatae yn y Enw ef ymplith y Cenetloedd oll, can ddechrae yn‐Caerusalem.

Ac vvy a gawsant y maen wedy’r dreiglo ymaith ywrth y vonwent, ac aethant y mywn, ac ny chawsant gorph yr Arglwydd Iesu.