Популярні біблійні вірші з Марк 6

Поділитись

Иисус олорго айтты: – Јӱк бойыгар аалга јерге барып, эмеш тыштанып алыгар. Чындап та, келип-барып тургандар кӧп болгон учун, олорго ажанарга да бош јок болгон.

Иисус дезе олорго айтты: – Јарлыкчы кӱндӱзи јок болбойтон, оны јаҥыс алтайында, тӧрӧӧн-тууганы, айлындагы улузы тообойтон.

Иисус чыгып, кӧп улусты кӧрӧлӧ, кӱдӱчизи јок койлордый јӱрӱ деп, ичи ачыды. Олорды кӧпкӧ ӱредип баштады.

Ол анда бир де кайкал эдип болбоды, кезик ле јоболдулардыҥ ӱстине колын салып алкап, јасты. Олордыҥ бӱтпей турганын кайкады. Мыныҥ кийнинде јака јурттар сайын ӱредип јӱрди.

Иисус беш калашты, эки балыкты алды, теҥери ӧрӧ кӧрӧлӧ, алкады. Калашты сындырала, улуска ӱлезин деп, ӱренчиктерине берди. Эки балыкты анайып ла ончозына ӱледи. Ончозы јиди, тойды. Калаш ла балыктыҥ арткан-калганын он эки каламага толтыра јууп алдылар.