ROMALILARA 9:1-18

V İCDANIM Ruhülkudüste benimle beraber şehadet ederek Mesihte hakikat söyliyorum, yalan söylemiyorum ki, büyük kederim ve yüreğimde devamlı derdim var. Çünkü kardeşlerim, bedene göre akrabam uğruna ben kendim Mesihten merdut olmağı dilerdim; onlar İsrailîlerdir; oğulluk ve izzet ve ahitler ve şeriatin verilmesi ve ibadet ve vaitler onlarındır; atalar onlarındır, ve bedene göre Mesih onlardandır; o cümle üzerinde ebediyen mubarek Allahtır. Amin. Fakat Allahın kelâmı sâkıt olmuş demek değildir. Çünkü hep İsrailden olanlar İsrail değildir; çünkü İbrahimin zürriyeti oldukları için hepsi evlât değildirler; fakat: “Senin zürriyetin İshakta çağırılacaktır,” denilmiştir. Yani, beden evlâdı Allahın evlâdı değil; fakat vadin evlâdı zürriyet olarak sayılır. Çünkü vadin kelâmı şudur: “Bu vakte göre geleceğim, ve Saraya bir oğul olacaktır.” Ve yalnız bu değil, fakat Rebeka da birinden, atamız İshaktan, gebe kaldığı zaman, — çünkü çocuklar henüz doğmamış, ve iyi yahut kötü bir şey yapmamış iken, Allahın muradı işlerden değil, fakat çağırandan olduğu intihaba göre sabit kalsın diye, Rebekaya: “Büyüğü küçüğüne kulluk edecek,” denildi; nitekim: “Yakubu sevdim, fakat Esavdan nefret ettim,” diye yazılmıştır. İmdi ne diyelim? Acaba Allahta haksızlık var mıdır? Hâşâ. Çünkü Musaya diyor: “Merhamet ettiğime merhamet edeceğim, ve acıdığıma acıyacağım.” İmdi öyle ise, ne istiyenden, ne de koşandan, fakat merhamet eden Allahtandır. Çünkü kitap Firavuna diyor: “Kudretimi sende göstermek, ve ismim bütün yeryüzünde ilân olunmak için, işte, seni bunun için ikame ettim.” İmdi öyle ise, istediğine merhamet eder, ve istediğini sertleştirir.