اوّلین نامه قُرِنتیان وَسین 10
10
هشدار بت پَرَسّی علیه
1اِی اَداشان، چون نَخَنَم این جریانِ جی بی خَبر هَبین که اَمیی پیَران هَمِه اَبرِ جیر دَبان و هَمِه دریایِ میَن جی رَد هَبان. 2تمام اوشان اَبرِ دِلِه و دریایِ دِلِه غُسل تعمید بِیتَن، واین کار هَمرَه نشان هَدَن که خَنِن موسایهِ دُمّالرو هَبون، 3و همه همون روحانی غَذا رِه بُخاردِن 4و همون روحانی نوشیدنی رِه بَنوشییَن؛ چون اون روحانی صخره جی که اوشانه دُمّال هَنِبا نوشِنِه بان، و اون صخره مَسیح با. 5با این وجود، خُدا بیشتَرِ اوشانه جی راضی نَبا، اینه وَسین اوشانه جنازه شان تمام صحرای دِلِه پخش و پَلا هَبا.
6اَسِه، این چیزان اِتفاق دَکِته تا اَمَرِه نمونه ای هَبو، تا اَما ایتا اوشانه مِثان بَدی هَکوردَنِ، دُمّال دَنِبیم. 7پَس بُت پَرَس نَبین، هَمونجور که اوشانه جی بعضیان هَبان؛ جوریکه تورات ِدِلِه بَنویشتِه هَبا: «قوم عیش و نوشِ وَسین بَنیشتَن و اَلواتی و عرق خوری یه وَسین وَرِسَن.» 8و اَما نباید بی عفتی هَکنیم، هَمونجور که اوشانه جی بعضیان هَکُردَن، و ایتا روز دِلِه بیست و سِه هزار نفر هلاک هَبان. 9و اَما نباید مَسیح رِه آزمون هَکُنیم، هَمونجور که اوشانه جی بعضیان هَکُردَن و مارِ هَمرَه بَکوشت هَبان. 10و همینجور هم غُرغُر نکنید، هَمونجور که اوشانه جی بعضیان هَکُردَن و هلاک کننده اوشانه هَلاک هَکُردِه.
11این کار ایتا نمونه یه مِثان اوشانه وَسین اِتِّفاق دَکِته و بَنوِشتِه هَبا تا اَمِرِه درس عبرتی هَبو که اون دوره دِلهِ زندگی کانیم که آخر زمانِ. 12پَس اونیکه گَمان کانه پا بر جائه، هوشیار هَبو که نَکِّه! 13هیچ آزمونی شِمِرِه نومَه که بقیه آدمان وَسین نوما بو. خُدا وَفادارِ؛ اون نُزارنه شیمی توانِ جی بیشتر آزمون هَبین، ولی آزمون دِلِه ایتا راه فَرار نَنِه تا شما بَتَّنین طاقت بِیارین.
14پَس اِی می عَزیزان، بُت پرسّیی یه جی دَربیشید. 15من اون آدمان هَمرَه که فَهمِنَن گَب زَنَم؛ اونچه یه بارِه که گونَم خودتان قضاوت هَکُنید. 16مَگِه اون بَرکتِ پیالِه که اونه وَسین شُکر گزاری کانیم، مسیحِ خونِ دِلِه شریک هَبوسَّن نیِه؟ مَگِه اون نانِی که پاره کانیم، مسیحِ تَنِ دِلِه شریک هَبوسَّن نیِه؟ 17همونجورکه نان ایتایه، اَما هَم که خیلیئیم، یه تَن هیسیم، چون هَمِه ایتا نانِ جی سهم بَرنیم. 18اسرائیلِ قومِ بَییشین: مَگِه اوشان که قُربانی هایِ جی خارنه بان قربانگاهِ دِلِه شریک نَبونِه بان؟ 19پس می مَنظور این گبانِ جی چیه؟ اینه که اون غذایی که بُت وَسین پیشکش کانید ارزش داره، یا اینکه بُت ارزش داره؟ 20نه، می منظور اینه که بُت پرسّانِ قُربانیها، آلِشانه پیشکِش بونه نه خُدای پیشکِش، و مَن نَخَنَم شُما آلِشانه شریک هَبین. 21شما نَتَّنین هم خُداوندِ پیاله یه جی بَنوشین هم آلِشانه پیاله یه جی؛ شما نَتَّنین هم خُداوندِ سُفره یه جی سهم بَبِرین، هم آلِشانه سُفرِه یه جی. 22مَگِه خَنیم خُداوندِ غیرتِ جوش بیاریم؟ مَگِه اونه جی رَسدارتَریم؟
23«همه چی جایِزِ»- وَلی هَمِه چی مفید نیه. «هَمِه چی جایزِ»- وَلی هَمِه چی بَنا نُکانه. 24هیچکی خودشه نفعِ دُمّال دنِبو، بلکه خودِشه همسادِه یه نفعِ دُمّال دَبو. 25هر گوشتی رِه که قصابی یه دِلِه روشِنِن رِه، بدونِ اینکه شیمی وُجدان جی سوالی بپرسین، بُخارین. 26چون «زمین و هر اونچه که اونه دِلِه دَرِه خُداوندِ شین هیسه.» 27اَگِه ایتا بی ایمان آدم شِمِره غذا بُخاردَن وَسین دعوت کانه و شما هم میل دارین بیشین، هر چی شیمی پِیش بَنَه رِه بدونِ اینکه شیمی وِجدانِ جی سوالی بپرسین بُخارین، 28ولی اگه یِنفر شِمِره باگو: «این گوشت بُتِشانِ پیشکش هَبا.» اون موقه، اونه خاطری که این گَبِ شِمِره بَزَه و، وجدانِ خاطری، اونه جی نُخارین- 29می مَنظور اون آدَم وِجدانِ، نه شیمی وِجدان. چون، چِرا یِنفر دیگَرِ وِجدان بایسّی می آزادی یه وَسین حُکم هَکونه؟ 30اَگِه غذایی رِه شکرگزاری یه هَمرَه خارنَم، چِرا بایسّی اونچه یه خاطری که خُدا رِه اونه وَسین شُکر کانَم، مَرِه محکوم هَکُنَن؟
31پَس هر چی خارنین، و هرچی نوشِنین یا هر کارِی کانیید رِه، هَمِرِه خُدایِ جَلالِ وَسین هَکُنید. 32هیچکس رِه ناراحت نَکُنین، چه یَهودیان، چه یونانیان و چه کلیسای خدا رِه، 33هَمونجور که مَن هم تَقَّلا کانَم تا هَمِه رِه هر کارِ دِلِه که انجام دَنَم راضی هَکُنَم. من می نَفعِ دُمّال دَنییَم، بلکه خیلیانِ نَفعِ دُمّال دَرِم، تا نِجات هَگیرَن.
Trenutno izabrano:
اوّلین نامه قُرِنتیان وَسین 10: GMB
Istaknuto
Kopiraj
Uporedi
Podeli
Želiš li da tvoje istaknuto bude sačuvano na svim tvojim uređajima? Kreiraj nalog ili se prijavi
@ 2024 Korpu Company