Priljubljene svetopisemske vrstice iz Hebräa 13

Deli

Siet nich hungrich no Jelt. Siet tofräd met waut jie haben. Gott haft jesajcht: “Ekj woa die nich veloten, die nich em Stich loten.”

Jesus Christus es deeselwja jistren un vondoag un fa aule Eewichkjeit.

Soo kjenn wie em vetruen sajen: “De Har es dee, dee mie halpt, ekj woa mie nich ferchten. Waut kaun een Mensch mie aundoonen?”

Vejät nich goodet to doonen un aundre mettohalpen. Daut sent Opfa, dee Gott jefaulen.

Dan well wie nu derch Christus Gott emma lowen, un wan aus een Opfa. Daut meent, onse Leppen sellen am bekjanen un lowen.

De Ehe saul bie aule en Ieren jehoolen woaren, un daut Ehebad saul rein bliewen; wiels Gott woat de Huara un Ehebräakja rechten.

Vejät nich gaustfrie to sennen, wiels doaderch haben eenje Enjel oppjenomen, onen daut to weeten.

Mucht de Frädensgott, dee onsen Harn Jesus, dän grooten Schophoad, vom Doot trigjebrocht haft un derch sien Bloot eenen eewjen Bunt reedjemoakt haft, junt fäich moaken fa aulet goode un toom doonen von Gott sienen Wellen. Mucht hee en junt derch Jesus Christus daut wirkjen, wuaraun hee een Jefaulen haft. Jesus Christus traft aule Iea von Eewichkjeit bat Eewichkjeit! Amen.