Priljubljene svetopisemske vrstice iz رومی ایشون 2

تو اِی آدمی گه بَقیه رِه قضاوت کِنّی، و شِه هون کارارِ کِنّی، گِمون کِنّی گه خِدایی قضاوتی جا دَرشونی؟ یا هَینگه خِدایی مِهروونی و تَحمِل و وی گَتِه صبوری رِه کِچیک اِشمارنی، و نَئُونی گه خِدایی مِهروونی هَینسِئِه گه تِرِه توبِه ای سَمت وَرنِه؟

پَس، تو اِی آدمی گه یَنَفَر دییَرِ قضاوت کِنّی، هر کی گه ووئی هیچ عِذر و ویهومِه ای نارنی. چون وختی گه یَنَفَر دییَرِ قضاوت کِنّی، شِرِه محکوم هاکِردی، چون تو، اِی گه قضاوت کِنّی، شِه هَمون کارِ کِنّی.

چون خِدا فرق نِلنِه.

چون اونانیگه شریعَتِ اِشنُنِنِه خِدایی نظر صالِح نینِه، بَلگی اونایی صالِح بِشمارِس وونِنِه گه شریعَتِ بِجا اُرِنِه.

خِدا «هر کَسِ شِه وی کارایی اَنّا سِزا دِنِه.»

ولی اونانیسِه گه خِدخواهِنِه و حَیقَتی جا اطاعت نَکِنِنِه، بلگی ناراسی رِه اطاعت کِنِنِه، غیظ و غضب دَرِه.

ولی تو شی سَرسختی و شی دِلی خاطری گه نَخواینِه توبِه هاکِنِه، خِدایی غضبِ شیسِه غضبِ روزی سِه اَمبار کِنّی، روزی گه اونی دِلِه خِدایی عادِلانِه قضاوت معلوم وونِه.