Priljubljene svetopisemske vrstice iz Maitiú 18

Deli

Óir, an áit ’n-a ḃfuil beirt nó triúr cruinniġṫe am’ ainm-se, táim-se ansan ’n-a measg.

Agus deirim liḃ ’n-a ṫeannta san, má ḃíonn beirt agaiḃ ar aon aigne ar talaṁ i dtaoḃ aon ruda ar biṫ a ḃeiḋ acu d’á iarraiḋ, go ḃfaġaid siad an rud san a ḋéanaṁ dóiḃ ó m’ Aṫair-se atá ins na flaṫais.

Agus do ġlaoiḋ Íosa ċuige leanḃ beag, agus ċuir sé ’n-a ṡeasaṁ ’n-a lár é. Agus duḃairt sé: Go deiṁin adeirim liḃ, mura n-iompuiġiḋ siḃ agus ḃeiṫ ar nós na leanḃ, ní raġaiḋ siḃ isteaċ i ríġeaċt na ḃflaṫas.

An t-é d’á ḃríġ sin, d’ísleóċaiḋ é féin ar nós an leinḃ ḃig sin, siné is mó i ríġeaċt na ḃflaṫas.

Agus an t-é a ġlacann aon leanḃ beag aṁáin de’n tsórd san am’ ainim-se, glacann sé mise.

Go deiṁin adeirim liḃ, pé neiṫe a ċeangalóċaiḋ siḃ ar talaṁ, beid siad ceangailte ar neaṁ; agus pé neiṫe a sgaoilfiḋ siḃ ar talaṁ, beid siad sgaoilte ar neaṁ.

Agus sin mar a ḋéanfaiḋ m’Aṫair-se atá ins na flaṫais liḃ-se é mura maiṫfiḋ gaċ duine agaiḃ d’á ḃráṫair, ó ċroiḋe.

Aċ an t-é ṫaḃarfaiḋ sgannal do ḋuine de’n ṁuintir ḃeag so a ċreideann ionam-sa, b’ḟearra ḋó go gcurfaí bró muilinn ar a ṁuineál agus é ċaiṫeaṁ isteaċ i ndoiṁneaċt na faraige.

Cad is dóiġ liḃ? Má ḃíonn céad caora ag duine, agus go raġaiḋ caora acu amú, ná fágfaiḋ sé na naoi gcinn déag agus ċeiṫre fiċid ar na cnocaiḃ, agus ná h-imṫeóċaiḋ sé ag lorg an ċinn a ċuaiḋ amú?