Priljubljene svetopisemske vrstice iz Römer 2

Deli

Mar tänkst dü, o Mensk! diär dânen forordilet, welk sok Dingen dö, en dü dädst ditsallew, dat dü Gottes Ordil öntlåp kjenst? Of foragtest dü sin gurt Rikdom van Gudheid, Geduld, Fordragsomheid? Wetst dü ek, dat Gottes Gudheid di tö Bekiring leitet?

Diärom, o Mensk! kjenst dü di ek fri voar Skild kän, al hokken dü uk best, diär rigtet, för hurön dü en Üdern rigtest, fordammest dü di sallew; om sa vul moar, wan dü ditsalwige dädst, huraur dü ordilest.

For bi Gott gelt nin Önsen van di Person.

For ek dânen, diär di wēt hir, sen sen rogtfârdig, mar danen, diär di Wet dö, skel rogtfârdig ud.

Diär Arkjen iw wel eter sin Werken.

Mar danen, diär wederspenstig sen, en di Wårheid ek harke wel, mar föllige eter Üngeregtigheid Wredheid en Üngnad.

Mar dü eter din Forstoktheid en Halsstarrigheid ön din Hart, hüppest di sallew di Wredheid üp di Dai van Gottes Fortörning, en di Ipenbåring van Gottes rogtfardig Gerigt.