Priljubljene svetopisemske vrstice iz Forhandlings 2

Deli

Petrus sprok tö jam: Bekir ju (dö Bōt) en Ark van ju let sik döpe üp di Nōm van Jesus Christus tö Foriwing van Send; da skel I di Gåw van di hellig Geist fo.

En ja blew stidigs ön di Aposteler jår Lir, en ön Geminskep, en önt Broad breken, en ön-t Gebet.

En ja wåd Al vol /van/ di hellig Geist, en begent tö prötjin me Üder Tungen, sa üs di Geist jam dit jaw üttöspreken.

En diär kam sa skor en Susin van Hemmel, alliküs en gewaldig Winj, en måket dit hile Hüs vol, hur ja sēt. En em såg ön jam forskellig Tungen, alliküs dat er Jöld üp wiär. En hi sǟt sik üp Ark mung jam. En ja wåd Al vol /van/ di hellig Geist, en begent tö prötjin me Üder Tungen, sa üs di Geist jam dit jaw üttöspreken.

En ja wiär dågligs en stidigs bi arküder en jens Sens ön di Tempel, en brok dit Broad hen en weder ön di Hüsing. Nōm di Miältid en lowet Gott me Frügged en me Jenfoalighed ön-t Hart en hed Gnad bi Gott en bi dit hile Volk. En di Herr död dågligs hokken hentö tö dit Geminte, welk selig wåd.

En hat skel ön di lēst Dågen ske, said Gott, ik wel ütjit (ütstört) van min Geist üp al dit Flēsk, en ju Seens en ju Dågters skel spoai, en ju jung Drǟnger (Junglid) skel Gesigter (Fortonings) se, en ju Olderlid skel Drōmer hå.

En al danen, welk glōwsk uden wiär, wiär bi arküder, en höld alle Dinge gemin (töhop). Jår Håb en Gud forkopet ja, en dilet et üt mung alle, sa üs dat Ark dit nödig hed.

En hat skel ske, hokken di Herr sin Nōm önrǟpt, di skel selig ud.

Di Sen skel forwandelt ud ön Junkens, en di Mun ön Blöd, jer dat di Herr sin gurt en herrelk Dai komt.