Priljubljene svetopisemske vrstice iz Matthew Lefi 21

Deli

Wrth ddychwelyd i’r ddinas yn y bore, yr oedd arno eisieu bwyd, a gwedi gweled ffigysbren unig wrth y ffordd, efe á aeth ato; ond wrth ganfod dim ond dail arno, á ddywedodd, Na thyfed ffrwyth arnat ti o hyn allan. A’r ffigysbren á wywodd yn ebrwydd. Pan welai y dysgyblion ef, dywedasant dàn sỳnu, Mòr ebrwydd y gwywodd y ffigysbren! Iesu á atebodd, Yn wir, meddaf i chwi, pe byddai genych ffydd ddiysgog, gallech wneyd nid yn unig gymaint ag á wnaethwyd i’r ffigysbren, ond pe dywedech wrth y mynydd hwn, Coder di i fyny, a thafler di i’r môr, hyny á fyddai. Bethbynag á ofynwch mewn gweddi, gàn gredu, chwi á’i derbyniwch.

Wrth ddychwelyd i’r ddinas yn y bore, yr oedd arno eisieu bwyd, a gwedi gweled ffigysbren unig wrth y ffordd, efe á aeth ato; ond wrth ganfod dim ond dail arno, á ddywedodd, Na thyfed ffrwyth arnat ti o hyn allan. A’r ffigysbren á wywodd yn ebrwydd. Pan welai y dysgyblion ef, dywedasant dàn sỳnu, Mòr ebrwydd y gwywodd y ffigysbren! Iesu á atebodd, Yn wir, meddaf i chwi, pe byddai genych ffydd ddiysgog, gallech wneyd nid yn unig gymaint ag á wnaethwyd i’r ffigysbren, ond pe dywedech wrth y mynydd hwn, Coder di i fyny, a thafler di i’r môr, hyny á fyddai. Bethbynag á ofynwch mewn gweddi, gàn gredu, chwi á’i derbyniwch.

Pan oeddynt yn agos i Gaersalem, wedi dyfod i Fethphage, gèr mynydd yr Oleẅwydd, Iesu á ddanfonodd ddau o’i ddysgyblion, gàn ddywedyd, Ewch i’r pentref sy gyferbyn â chwi, lle y cewch asen wedi ei rhwymo, a’i hebol gyda hi; gollyngwch hwynt, a dygwch hwynt yma. Os dywed neb ddim wrthych, dywedwch bod àr eich Meistr eu heisieu hwynt, ac efe á’u henfyn hwynt yn uniawn. A hyn oll á wnaethwyd, fel y cyflawnid geiriau y Proffwyd, “Dywedwch wrth ferch Seion, Wele y mae dy Frenin yn dyfod atat yn addfwyn, yn marchogaeth àr asen, sef llwdn anifail gweithio!” Yn ganlynol, y dysgyblion á aethant, a gwedi gwneuthur fel y gorchymynasai Iesu iddynt, á ddygasant yr asen a’r ebol, a gwedi eu gorchuddio â’u mantelli, á wnaethant iddo farchogaeth. A’r rhan fwyaf á daenasant eu mantelli àr y ffordd, ereill á dòrasant gangau o’r gwŷdd, ac á’u taenasant àr hyd y ffordd, tra yr oedd y dyrfa oedd yn myned o’r blaen, a’r hon oedd yn canlyn, yn gawrfloeddio, gàn ddywedyd, Hosanna i Fab Dafydd! Bendigedig fyddo yr Hwn sydd yn dyfod yn enw yr Arglwydd! Hosanna yn y goruchafion. Pan aeth efe i fewn i Gaersalem, yr holl ddinas á derfysgodd, pawb yn gofyn, Pwy yw hwn? Y dyrfa á atebodd, Iesu y Proffwyd o Nasareth yn Ngalilëa.

Yna yr aeth Iesu i fewn i deml Duw, ac á ỳrodd allan oddyno bawb à werthent ac à brynent yn y deml, ac á ddymchwelodd fyrddau y newidwyr arian, ac ystalon y rhai à werthent golomenod, ac á ddywedodd wrthynt, Ysgrifenedig yw, “Tỳ gweddi y gelwir fy nhŷ i, ond chwi á’i gwnaethoch yn ffau ysbeilwyr.” Yna daeth y deillion a’r cloffion ato yn y deml, ac efe á’u hiachâodd hwynt. Eithr yr archoffeiriaid a’r ysgrifenyddion, wrth weled y rhyfeddodau à wnaethai efe, a’r bechgyn yn llefain yn y deml, Hosanna i Fab Dafydd, á ddywedasant wrtho gyda digllonrwydd, A wyt ti yn clywed beth y mae y rhai hyn yn ei ddywedyd? Iesu á atebodd, Ydwyf. Oni ddarllenasoch chwi erioed, “O enau mabanod a rhai yn sugno y perffeithiaist foliant.” A gwedi eu gadael hwynt, efe á aeth allan o’r ddinas i Fethania, lle yr arosodd efe y noson hòno.

Pan oeddynt yn agos i Gaersalem, wedi dyfod i Fethphage, gèr mynydd yr Oleẅwydd, Iesu á ddanfonodd ddau o’i ddysgyblion, gàn ddywedyd, Ewch i’r pentref sy gyferbyn â chwi, lle y cewch asen wedi ei rhwymo, a’i hebol gyda hi; gollyngwch hwynt, a dygwch hwynt yma. Os dywed neb ddim wrthych, dywedwch bod àr eich Meistr eu heisieu hwynt, ac efe á’u henfyn hwynt yn uniawn. A hyn oll á wnaethwyd, fel y cyflawnid geiriau y Proffwyd, “Dywedwch wrth ferch Seion, Wele y mae dy Frenin yn dyfod atat yn addfwyn, yn marchogaeth àr asen, sef llwdn anifail gweithio!” Yn ganlynol, y dysgyblion á aethant, a gwedi gwneuthur fel y gorchymynasai Iesu iddynt, á ddygasant yr asen a’r ebol, a gwedi eu gorchuddio â’u mantelli, á wnaethant iddo farchogaeth. A’r rhan fwyaf á daenasant eu mantelli àr y ffordd, ereill á dòrasant gangau o’r gwŷdd, ac á’u taenasant àr hyd y ffordd, tra yr oedd y dyrfa oedd yn myned o’r blaen, a’r hon oedd yn canlyn, yn gawrfloeddio, gàn ddywedyd, Hosanna i Fab Dafydd! Bendigedig fyddo yr Hwn sydd yn dyfod yn enw yr Arglwydd! Hosanna yn y goruchafion. Pan aeth efe i fewn i Gaersalem, yr holl ddinas á derfysgodd, pawb yn gofyn, Pwy yw hwn? Y dyrfa á atebodd, Iesu y Proffwyd o Nasareth yn Ngalilëa.

Iesu á atebodd, Oni ddarllenasoch chwi erioed yn yr ysgrythyrau, “Maen à wrthododd yr adeiladwyr á wnaed yn ben y gongl. Hyn á wnaeth yr Arglwydd, a rhyfedd yw yn ein golwg ni.” Gwybyddwch, gàn hyny, y dygir teyrnas Duw oddarnoch chwi, ac y rhoddir hi i genedl à ddwg ei ffrwythau. Canys pwy bynag á syrthio àr y maen hwn, á falurir; ond àr bwybynag y syrthio y maen hwn, efe a’i mâl ef yn chwilfriw.

Iesu á atebodd, Oni ddarllenasoch chwi erioed yn yr ysgrythyrau, “Maen à wrthododd yr adeiladwyr á wnaed yn ben y gongl. Hyn á wnaeth yr Arglwydd, a rhyfedd yw yn ein golwg ni.” Gwybyddwch, gàn hyny, y dygir teyrnas Duw oddarnoch chwi, ac y rhoddir hi i genedl à ddwg ei ffrwythau. Canys pwy bynag á syrthio àr y maen hwn, á falurir; ond àr bwybynag y syrthio y maen hwn, efe a’i mâl ef yn chwilfriw.