Priljubljene svetopisemske vrstice iz Iáno 6

Deli

Isúso phendiá lénge: “Me kokoró som džiibnáskiro maró; odová, kon javéla ke Me, na javéla nijékhvar bokhalo, i odová, kon patiála dre Mánde, nijékhvar na javéla te kamel te p'jel.

Dúho (Fáno) déla džiibén, a dro manušýtko loč (plot') nane ni saví zor. Lavá, savé Me rakiráva tuménge, isyn dúho (fáno) i džiibén.

Na kerén butý pal xabén, savó pe jekh mólo, a rodén dová xabén, savó javéla dre viéčno džiibén; davá xabén kaméla Manušéskiro Čhavó te del tuménge, – pal-dová so pe Léste čhudiá Devél Dad Péskiri čergenorí, so Jov bahtiakiréla davá.”

A vólia Miré Dadéskiri, Kon bičhadiá Man, isyn dasaví, sob (kaj) kažno, kon dykhéla Čhavés i patiála dre Léste, te javél léste viéčno džiibén; i Me les otdžidiakirava dro palatunó (posliednjo) dyvés.”

Isúso phendiá lénge dro otphenybén: “Ĥáda, isyn tumaró réndo vaš Devléske, sob (kaj) tumé te patián dre Odoléste, Konés Jov bičhadiá.”

Saró, so déla Mánge Dad, javéla ke Me, i odolés, kon ke Me javéla, Me na tradava javrí.

Símono Pétri Léske otphendiá: “Rajo Dévla! Ke kon aménge te džas? Túte isyn lavá, savé déna viéčno džiibén.

Me som džidó maró, savó javdiá bolybnástyr; kon javéla te xal Miro maró, odolé manušéske délape viéčno džiibén; maró, savó Me dáva, isyn Mirí loč (masá), savé Me otdáva, sob (kaj) svéto te dživél.”

Nikón na moginéla te javél ke Me, kóli na priterdela les ke Pe Dad, Savó bičhadiá Man; i Me otdžidiakirava les dro palatunó dyvés.

Pal-dová so Devléskiro maró isyn Odová, Savó javéla (džála telé) bolybnástyr i déla džiibén svetoske.”

Me som džiibnáskiro maró.

Isúso lyjá maró i parikirdia dre mangipén Devléske, rozdyja sykliaibnytkonénge i sykliaibnýtka dyné manušénge, savé sys bešté, i dová-pac' Jov kerdiá i mačhenca i dyjá kažnonéske, ci but, kon kamdiá. Kiéli saré manušá čalyne, Isúso phendiá Péskire sykliaibnytkonénge: “Keden koterá (kuski), savé jačnépe, sob (kaj) nisó te na xasjol.”

Kiéli jone otplyvindle (dyne plíma duredyr) pe trin ci štar versty, tedy jone dykhné, so Isúso džálas pir mórjo (derjáv) ke bárka, i jone strahádyne. Ne Jov phendiá lénge: “Ĥáda, Me som, na andyršan”