Obľúbené biblické verše z Matäus 26

Zdieľať

Woakt un bät, daut jie nich en Vesieekjunk faulen! De Jeist es wellich, oba daut Fleesch es schwak.

Dan säd hee to an: Miene Seel es truarich un en Doodesangst; blieft hia un woakt met mie!

Hee jinkj noch een bät wieda un foll oppem Jesecht un bäd: Mien Voda, wan daut mäajlich es, dan lot dise lieden aun mie vebie gonen; doch nich soo aus ekj well, oba soo aus du west.

wiels dit es mien Bloot en dän nieen Bunt, daut fa väle vegoten woat, daut an kjennen de Sinden vejäft woaren.

Aus see eeten, neem Jesus daut Broot, dankt doafäa un bruak daut un jeef siene Jinja daut un säd: Nämt un ät; dit es mien Kjarpa.

Un hee neem een Kuffel Wien, un aus hee doafäa jedankt haud, jeef hee an daut un säd: Drinkjt aula doavon

Un hee kjeem trigj no siene Jinja, un dee wieren enjeschlopen. Un hee säd to Petrus: Kunn jie nich eene Stund met mie toop woaken?

Ekj saj junt: Ekj woa von disen Wien nich mea drinkjen, bat aun janen Dach, aun dän ekj wada fresch met junt toop en mienen Voda sien Rikj drinkjen woa.

Dan docht Petrus aun de Wieed, dee Jesus to am jesajcht haud: Ea de Hon kjreien woat, woascht du die dree Mol von mie loosjesajcht haben. Dan jinkj hee rut un hield bettalich.

Stot opp, well wie gonen! Dee es hia, dee mie veroden deit.

Dan säd Jesus to däm: Stäakj dien Schwieet trigj wua daut hanjehieet! Wiels wäa daut Schwieet nemt, woat derch daut Schwieet omkomen.