Obľúbené biblické verše z Actau 5

Zdieľať

Atebodd Pedr a’r apostolion eraill: “Mae’n rhaid i ni ufuddhau i Dduw, dim i ddynion meidrol fel chi!

Bob dydd, yn y deml ac yn eu tai, roedden nhw’n dal ati i ddysgu’r bobl a chyhoeddi’r newyddion da mai Iesu ydy’r Meseia.

Pan ddaeth at yr apostolion dyma Pedr yn dweud wrtho, “Ananias, pam wyt ti wedi gadael i Satan gael gafael ynot ti? Rwyt ti wedi dweud celwydd wrth yr Ysbryd Glân drwy gadw peth o’r arian gest ti am y tir i ti dy hun! Ti oedd biau’r tir, ac roedd gen ti hawl i wneud beth fynnet ti â’r arian. Beth wnaeth i ti feddwl gwneud y fath beth? Dim wrthon ni rwyt ti wedi dweud celwydd, ond wrth Dduw!” Pan glywodd Ananias yr hyn ddwedodd Pedr, syrthiodd yn farw yn y fan a’r lle. Roedd pawb glywodd beth ddigwyddodd wedi dychryn am eu bywydau.

Felly, dyma fyddwn i yn ei gynghori yn yr achos sydd o’n blaenau ni: Peidiwch gwneud dim gyda nhw. Gadewch lonydd iddyn nhw. Chwalu wnân nhw os mai dim ond syniadau pobl sydd y tu ôl i’r cwbl. Ond os oes gan Dduw rywbeth i’w wneud â’r peth, wnewch chi byth eu stopio nhw; a chewch eich hunain yn brwydro yn erbyn Duw.”