Известные библейские стихи из Genesis 12

Поделиться

“Himuon ko ang imong mga kaliwat nga usa ka bantogan nga nasod. Panalanginan ka nako ug mahimong bantogan ang imong ngalan. Pinaagi kanimo, daghan ang makadawat sa panalangin. Panalanginan ko ang nagpanalangin kanimo. Apan tunglohon ko ang gatunglo kanimo. Pinaagi kanimo, mapanalanginan ang tanang katawhan sa kalibotan.”

Unya, miingon ang GINOO kang Abram, “Biyai ang imong nasod, ang imong mga kaparyentehan, ug ang panimalay sa imong amahan, ug adto sa dapit nga ipakita ko kanimo.

Busa mibiya si Abram sa Haran ug miadto sa Canaan, sumala sa giingon sa GINOO kaniya. Nag-edad niadto si Abram ug 75 ka tuig. Miuban kaniya ang iyang pag-umangkon nga si Lot. Gidala usab niya ang iyang asawa nga si Sarai ug ang tanan nilang mga kabtangan ug mga sulugoon nga natigom nila sa Haran.

Unya nagpakita ang GINOO kang Abram ug miingon kaniya, “Ihatag ko sa imong mga kaliwat kining yutaa.” Busa nagbuhat si Abram ug halaran alang sa GINOO nga mipakita kaniya.