Известные библейские стихи из Marcas 5

Поделиться

Dúirt sé léi: “A iníon, do chreideamh a shlánaigh thú. Imigh leat faoi shíocháin, agus bí slán ó do ghearán.”

Agus bean a raibh rith fola uirthi ar feadh dhá bhliain déag, agus a bhí tar éis mórán a fhulaingt óna lán lianna agus a raibh aici a chaitheamh, agus nárbh fhearrde í é, ach gur mhó a bhí sí ag dul in olcas

Agus stad an doirteadh fola aici láithreach, agus mhothaigh sí ina corp go raibh sí leigheasta óna gearán.

Agus rug sé greim láimhe uirthi agus dúirt léi: “Talitá cúm”–focal a chiallaíonn: “A chailín bhig, deirim leat, éirigh!”

Le linn dó bheith ag caint tháinig daoine ó theach cheann urra na sionagóige ag rá: “Tá dʼiníon tar éis bháis; cén fáth a mbeifeá ag cur as don Mháistir níos mó?” Ba chlos dʼÍosa an comhrá agus dúirt le ceann urra na sionagóige: “Ná bíodh eagla ort; ach amháin creid.”

óir bhí sé á rá leis: “Gabh amach as an duine, a spioraid mhíghlain.” Agus dʼfhiafraigh de: “Cad is ainm duit?” Dúirt sé leis: “Léigiún is ainm dom, óir tá mórán againn ann.”