Известные библейские стихи из Ṁaṫa 9

Поделиться

A deir sé an tansin re na ḋeisgioblaiḃ, Go deiṁin is mór an fóġṁair, agus is beag an luċd oibre; Uime sin guiḋiḋ Tiġearna an ḟóġṁair, luċd oibre do ċur a maċ ehum a ḟóġṁair féin.

Aċd imṫiġ, agus foġlomaiġ a ċíall so, Trócaire is áill leam, agus ní hióḋbuirt: óir ní ṫáinic misi do ġairm na ḃfíréunaċ, aċd na bpeacaċ do ċum aiṫriġe.

Agus an tan do ċunairc sé an slúaġ, do ġaḃ truáiġe ġéar ḋóiḃ é, ar son go raḃadar curṫa, ar na leaṫnuġaḋ agus ar na sgaraḋ, mar ċáorċa ag naċ ḃfuil tréadaiġe.

Agus an tan do ċúalaiġ Iósa so, a duḃáirt sé ríu, Ní ag an ṁuinntir a tá slán atá féiḋm ar an líaiġ, aċ dag an ṁuinntir a tá easlán.

Agus do ġaḃ Iósa timċeall gaċ uile ċaṫraċ agus baile, ag teagasg ann a sionagógaiḃ, agus ag seanmóir ṡoisgéil na rioġaċda, agus ag slánuġaḋ gaċ uile easláinte éagcruáis a measg an ṗubáil.