Известные библейские стихи из Ṁaṫa 23

Поделиться

Aċd an té is mó eadruiḃ, bioḋ sé na óglaċ aguiḃ.

Oír gioḋ bé áirdeoċus é féin ísleoċṫar é; agus gioḋ bé ísleoċas é féin, airdeoċṫar é.

As anáoiḃinn dáoiḃ a sgríobuiḋe agus a Ḃṗairisíneaċa, a luċd an ḟúarċráḃaiḋ! oír gaḃṫáoi deaċṁuiḋ an ṁionntais agus na hainíse agus an ċoimin, agus leigṫí ṫaruiḃ an ċuid is táḃaċduiġ don dliġeaḋ, coṁṫrom, agus trocaire, agus firinne: do buḋ coir ḋáoiḃ íad so do ḋéanaṁ, agus gán íad súd dfágḃáil gan déanaṁ.

As anáoiḃinn dáoiḃ, a sgríobuiḋe agus a Ḃṗairisíneaċa, a luċd an ḟúarċráḃaiḋ! oír glantáoi an ċuid a muiġ do ċupán agus do ṁéis, aċd a táid síad táoḃ a sdiġ lán do ṡracaireaċd agus déagcóir.

A Iérusaléim, A Iérusaléim, ṁarḃus na fáiḋe, agus ġaḃus do ċloċuiḃ ar an luċd ċuirṫear a ttíonsaiḋ, créd a ṁiónca do buḋ áill leam do ċlann do ċruinníuġaḋ re ċeile, mar ċruinniġeas an ċearc a gearrcuiġ fa na sgiaṫánaiḃ, agus níor ḃáill leaċd!

Is mar an gcéadna a táṫáoisi leiṫ a muiċ a ḃfíaḋnuisi na ndáoine ḃar ḃfíreanċuiḃ, aċd don táoḃ a sdiġ a táṫáoi lán dfúarċráḃaḋ agus déagcoir.