Известные библейские стихи из Malaċi 3

Поделиться

Tugaiḋ an deaċṁaḋ uile go tiġ a nionnṁuis, le mbí biáḋ ann mo ṫiġse, agus dearḃuiḋ a nois le so mé, a deir TIĠEARNA na slóġ, muna noscla mé fuinneóga neiṁe ḋíḃ, agus beannuġaḋ do ḋórtuġaḋ ċugaiḃ amaċ, iondus naċ bía áit go lór.

Agus imaiṫḃeorad an millteaċ ar ḃur sonsa, agus ni ṁillfiḋ sé torrṫa ḃur ttalṁan; ní mó ṫeilgfeas ḃur ḃfineaṁain a toraḋ roiṁe a nam san maċaire, a deir TIĠEARNA na slóġ. Agus goirfid na huile ċineaḋaċa beannuiġ ḋíḃ: óir béiṫí ḃur ttalaṁ ṫaitneaṁaċ, a deir TIĠEARNA na slóġ.

Agus buḋ liomsa íad, a deir TIĠEARNA na slóġ, annsa ló a ndéana mé mo ṡéada súas; agus coigealuiḋ mé íad, mar ċoigleas duine a ṁac féin noċ ḟoġnas dó. Annsin iompoċṫaói, agus eidirḋeileoċṫaói idir an ḃfíréun agus an ciontaċ, idir an té ḟoġnas do Ḋía agus an té naċ ḃfoġnann dó.

Feuċ, cuirfiḋ mé mo ṫeaċtaire, agus uillṁeoċa sé an tsliġe roṁam: agus tiucfa an TIĠEARNA, noċ íarṫaói, go hobann da ṫeampall, eaḋon teaċtaire an ċunnarṫa, iona ḃfuil ḃur ndúil: féuċ, tiucfa sé, a deir TIĠEARNA na slóġ.