Известные библейские стихи из Marcus 16

Поделиться

Agus duḃairt sé leó: Gluaisiḋ tríd an ndoṁan go léir agus deiniḋ an soisgéal do ċraoḃsgaoileaḋ do’n uile ċréatúir.

Agus leanfaid na cóṁarṫaí seo an ṁuintir a ċreidfiḋ: Cuirfid siad deaṁain a’ seilḃ am’ ainim-se: Laḃarfaid siad i dteangṫaċaiḃ nua. Tógfaid siad aiṫreaċa niṁe, agus má ólaid siad deoċ marḃuiġṫeaċ ní ġortóċaiḋ sé iad: Cuirfid siad a láṁa ar daoine breóite agus beid siad go maiṫ.

An té a ċreidḟiḋ agus a baistfar saorfar é: an té, áṁ, ná creidfiḋ, daorfar é.

Agus do ġluaiseadar-san agus do ċraoḃsgaoileadar ins gaċ áit; agus do ċaḃruiġ an Tiġearna leó ag neartú a gcainte le mírḃúiltíḃ ’ġá leanṁaint.

Agus duḃairt sé leó: Ná glacaiḋ aon sgannra. Íosa Nasareit a céasaḋ isé atá uaiḃ. D’eiriġ sé; ní’l sé anso; féaċ an áit ’n-ar ċuireadar é.

Agus nuair ḟéaċadar ċonacadar an ċloċ iompuiġṫe siar. Agus cloċ ana-ṁór ab eaḋ í. Agus ċuadar isteaċ sa tuama agus ċonacadar an fear óg ’n-a ṡuiḋe ar ṫaoḃ na láṁa deire agus éide ġeal uime, agus ṫáinig eagal orṫa.