Известные библейские стихи из متّی 27

Поделиться

تریجھے پہر دے نیڑے یسُوع اُچی اواز ءچ آکھیا، ”ایلی، ایلی، لما شبقتنی؟“ جِیندا مطلب ہے، ”میڈے خُدا! میڈے خُدا! تُوں میکُوں کیوں چھوڑ ڈِتے؟“

اِیندے تے ہیکل دا پڑدہ اُتوں کنُوں تلے تئیں پھٹ تے ڈُو ٹوٹے تھی گِیا تے زمین کمب گئی تے چٹاناں تِڑک گئیاں۔ قبراں کُھل گئیاں تے بہُوں سارے پاک لوک جیہڑے مر گئے ہَن، زندہ تھی گئے۔

وَل یسُوع وڈے زور نال چِلا تے جان ڈے ڈِتی۔

جِیں ویلے صوبیدار تے اُوندے ساتھیاں جیہڑے یسُوع دی نِگرانی کریندے پئے ہَن، زلزلہ تے سارا واقعہ ڈِٹھا تاں بہُوں ای ڈر تے آکھنڑ لگے جو ”سچ مُچ ایہ خُدا دا پوتر ہا۔“

ڈوپہر کنُوں گِھن تے تریجھے پہر تئیں سارے مُلک ءچ اندھارا چھایا ریہا۔

پِیلاطُس اُنہاں کُوں آکھیا، ”وَل مَیں یسُوع نال جیہڑا المسیح اکھویندے، کیا کراں؟“ سبھ آکھنڑ لگے جو ”اُونکُوں صلیب اُتے چڑھاؤ۔“ اُوں آکھیا، ”کیوں، اُوں کیہڑی بُرائی کیتی ہے؟“ پر او مزید شور مچا تے آکھنڑ لگے ”اُونکُوں صلیب اُتے چڑھاؤ۔“