Известные библейские стихи из Marcus 16

Поделиться

Agus dubhairt sé leó: Gluaisidh tríd an ndomhan go léir agus deinidh an soisgéal do chraobhsgaoileadh do’n uile chréatúir.

Agus leanfaid na cómharthaí seo an mhuintir a chreidfidh: Cuirfid siad deamhain a’ seilbh am’ ainim-se: Labharfaid siad i dteangthachaibh nua. Tógfaid siad aithreacha nimhe, agus má ólaid siad deoch marbhuightheach ní ghortóchaidh sé iad: Cuirfid siad a lámha ar daoine breóite agus beid siad go maith.

An té a chreidfhidh agus a baistfar saorfar é: an té, ámh, ná creidfidh, daorfar é.

Agus do ghluaiseadar-san agus do chraobhsgaoileadar ins gach áit; agus do chabhruigh an Tighearna leó ag neartú a gcainte le mírbhúiltíbh ’ghá leanmhaint.

Agus dubhairt sé leó: Ná glacaidh aon sgannra. Íosa Nasareit a céasadh isé atá uaibh. D’eirigh sé; ní’l sé anso; féach an áit ’n-ar chuireadar é.

Agus nuair fhéachadar chonacadar an chloch iompuighthe siar. Agus cloch ana-mhór ab eadh í. Agus chuadar isteach sa tuama agus chonacadar an fear óg ’n-a shuidhe ar thaobh na lámha deire agus éide gheal uime, agus tháinig eagal ortha.