Известные библейские стихи из Sant Matiéu 27

Поделиться

Vers l'ouro nouvenco, cridè Jèsu d'uno voues forto: Eli, Eli, lamma sabacthani? qu'acò vòu dire: Moun Diéu, moun Diéu, perqué m'avès abandouna?

E veici que lou vèu dóu Tèmple s'escouiscendeguè d'aut en bas, e la terro tremoulè, e li roucas se fendasclèron. Em' acò li toumbèu se durbiguèron, e li cors de mai d'un sant, aqui jasènt, ressuscitèron

Or, Jèsu, trasènt mai un grand crid, rendeguè l'amo.

Pamens lou centenié e tambèn si coulègo que gardavon Jèsu, tre vèire lou terro-tremo e li causo que se passavon, n'aguèron un gros esfrai, e disien: Veramen èro lou Fiéu de Diéu, aquéu-d'aqui.

Pamens, desempièi l'ouro sieisenco fin-qu'à la nouvenco, la sournuro s'esperlounguè sus touto la terro.

Pilato ié venguè: Que farai dounc de Jèsu que ié dison lou Crist? Tóuti respoundeguèron: A la crous! Lou gouvernour ié diguè: Que mau a fa? Mai éli cridavon encaro mai: A la crous!