Известные библейские стихи из Mga Taga-Roma 3

Nakasala ang tanan ug nahilayo sa himaya sa Dios. Apan pinaagi sa grasya nga gigasa sa Dios ngadto kanila, mahimo silang matarong pinaagi kang Cristo Jesus nga nagluwas kanila.

Gihimong matarong sa Dios ang mga tawo pinaagi sa ilang pagtuo kang Jesu-Cristo kay managsama man ang tanang mga tawo.

Gihatag siya sa Dios aron pinaagi sa iyang dugo mapasaylo ang mga sala sa motuo kaniya. Niining paagiha gipakita sa Dios ang iyang pagkamatarong ug tungod sa iyang pagkamapailubon wala niya tagda ang ilang mga sala kaniadto. Apan karon gitagad na niya ang mga sala sa mga tawo aron pagpakita nga siya matarong ug himoon niyang matarong ang tanan nga motuo kang Jesus.

Kay walay mahimong matarong atubangan sa Dios pinaagi sa pagtuman sa Balaod. Ang mahimo lamang sa Balaod mao ang pagpaila sa tawo nga siya nakasala.

kay ang Kasulatan nag-ingon, “Wala gayoy tawo nga matarong, walay nakasabot o nangita sa Dios. Ang tanan namiya gikan sa Dios, ug nahimo silang daotan; walay bisan usang nagbuhat ug maayo, wala bisan usa.

Kay maoy atong gituohan nga ang tawo himoong matarong sa Dios pinaagi sa pagtuo ug dili pinaagi sa pagtuman sa Balaod.

Wala! Magpabilin nga maminatud-on ang Dios bisan pa ug bakakon ang tanang tawo. Sumala sa kasulatan: “Sa imong pagpanulti makita gayod nga matarong ka; ug modaog ka sa dihang hukman ka.”