Известные библейские стихи из MGA TAGA-ROMA 3

Поделиться

nakasala ang tanan ug nawad-an sa himaya sa Dios. Sila gihimong matarong sa iyang grasya ingon nga gasa pinaagi sa pagtubos diha kang Cristo Jesus

ang pagkamatarong sa Dios pinaagi sa pagtuo kang Jesu-Cristo alang sa tanan nga nagtuo. Kay walay kalainan

nga gitanyag sa Dios ingon nga halad aron mapasaylo ang sala pinaagi sa iyang dugo, halad nga dawaton pinaagi sa pagtuo. Kini maoy pagpakita sa pagkamatarong sa Dios, kay tungod sa pagkamainantoson sa Dios gisayloan niya ang kasal-anan nga nahimo kaniadto; kini maoy pagmatuod karong panahona nga siya matarong ug nga siya maghimong matarong sa tawo nga adunay pagtuo kang Jesus.

Kay sa atubangan sa Dios walay tawo nga mamatud-ang matarong pinaagi sa pagtuman sa Balaod, kay pinaagi sa Balaod miabot ang pagkahibalo mahitungod sa sala.

sumala sa nasulat: “Walay matarong, bisan usa, walay usa nga nakasabot, walay bisan usa nga nangita sa Dios. Ang tanan mitipas, ug nangasayop silang tanan; walay nagbuhat ug maayo, wala bisan usa.”

Kay maoy atong panghunahuna nga ang tawo himoong matarong pinaagi sa pagtuo, ug dili pinaagi sa pagtuman sa Balaod.

Dili gayod! Matinud-anon gayod ang Dios bisan pa kon bakakon ang tanang tawo ingon sa nasulat, “Aron mamatud-an ikaw nga matarong sa imong mga pulong ug modaog ikaw sa dihang hukman ka.”