Известные библейские стихи из PINADAYAG 3

Поделиться

Tan-awa, nagtindog ako sa pultahan ug nagtuktok, kon may magpatalinghog sa akong tingog ug moabli sa pultahan, kaniya mosulod ako ug makigsalo ako uban kaniya, ug siya uban kanako.

“ ‘Nasayod ako sa imong mga buhat, nga ikaw dili bugnaw ug dili usab init. Maayo unta ug bugnaw ka pa o init! Ug kay ikaw dagaang man lamang, dili bugnaw ug dili usab init, iluwa ko ikaw gikan sa akong baba.

Sila nga akong gihigugma akong gibadlong ug gipanton, busa kinahanglang magmadasigon ikaw ug maghinulsol.

“ ‘Nasayod ako sa imong mga buhat. Tan-awa, gibutang nako sa imong atubangan ang usa ka pultahan nga binuksan nga walay bisan kinsa nga makatak-op niini tungod kay gamay lamang ang imong gahom apan gituman nimo ang akong pulong ug wala nimo ilimod ang akong ngalan.

Ang magmadaogon tugotan nako sa paglingkod sa akong trono uban kanako, ingon nga ako usab nagmadaogon ug milingkod uban sa akong Amahan diha sa iyang trono.

Kay ikaw nag-ingon, “Ako dato, ako mauswagon ug walay nakulang kanako;” ug wala ka mahibalo nga ikaw alaot, makaluluoy, kabos, buta ug hubo.

Tungod kay gituman man nimo ang akong pulong sa pagkamalahutayon, bantayan ko ikaw nga malikay gikan sa takna sa pagsulay nga hapit na moabot sa tibuok kalibotan aron sa pagsulay sa mga nagpuyo sa yuta.

Moanha na ako sa dili madugay. Kupti pag-ayo ang anaa kanimo aron walay makailog sa imong purongpurong.

Pagmata, ug lig-ona ang nahibilin nga hapit na mamatay, kay wala akoy nakita nga hingpit na sa imong mga buhat atubangan sa akong Dios.