Известные библейские стихи из LUCAS 5

Поделиться

Sa miundang na siya pagsulti, miingon siya ngadto kang Simon, “Palawod kamo ug itaktak ang inyong mga pukot aron makakuha kamo.”

Unya si Simon mitubag kaniya, “Ginoo, tibuok gabii kaming naghago ug wala gayod kami makakuha! Apan tungod sa imong sulti akong itaktak ang mga pukot.” Ug sa nabuhat na nila kini, nakakuha sila ug dakong duot sa isda ug sa nag-anam na ug kagisi ang ilang mga pukot

Apan siya mipalayo ngadto sa kamingawan ug nag-ampo.

Wala ako moanhi aron sa pagtawag sa mga matarong, kondili sa mga makasasala ngadto sa paghinulsol.”

Apan sa pagkakita niini ni Simon Pedro, mihapa siya sa atubangan ni Jesus ug miingon kaniya, “Pahawa gikan kanako, kay ako usa ka tawong makasasala, O Ginoo.”

Si Jesus mitubag kanila, “Kadtong mga maayo ug panglawas wala magkinahanglan ug mananambal, kondili kadtong mga may sakit.

Ug sa nadala na nila ang ilang mga sakayan ngadto sa mamala, ilang gibiyaan ang tanan ug mikuyog kaniya.

Samtang didto siya sa usa sa mga lungsod, didtoy usa ka tawo nga nalukop sa sanla. Sa iyang pagkakita kang Jesus, mihapa siya ug nagpakiluoy kaniya nga nag-ingon, “Ginoo, kon buot nimo, makahinlo ikaw kanako.” Ug gituy-od ni Jesus ang iyang kamot ug gihikap siya nga nag-ingon, “Buot ako; mahinlo ka.” Dihadiha ang sanla mibiya kaniya.

Apan misamot pa hinuon pagkaylap ang balita mahitungod kaniya, ug midugok ang dagkong mga panon sa katawhan aron sa pagpamati ug aron mamaayo ang ilang mga balatian.