Известные библейские стихи из EXODO 7

Поделиться

Ang GINOO miingon kang Moises, “Tan-awa, gihimo ko ikaw ingon nga Dios ngadto sa Paraon ug si Aaron nga imong igsoon mahimong propeta nimo.

Apan akong pagahion ang kasingkasing sa Paraon ug padaghanon nako sa yuta sa Ehipto ang akong mga ilhanan ug mga kahibulongan. Unya ang Paraon dili mamati kaninyo ug ibutang nako ang akong kamot ibabaw sa Ehipto, ug kuhaon nako ang akong mga panon, ang akong katawhan nga mga anak ni Israel, gikan sa yuta sa Ehipto pinaagi sa dagkong mga buhat sa paghukom.

Ug ang mga Ehiptohanon mahibalo nga ako mao ang GINOO, sa diha nga tuy-oron nako ang akong kamot batok sa Ehipto ug kuhaon nako ang katawhan sa Israel gikan sa taliwala nila.”

Unya gipatawag sa Paraon ang mga maalamon ug ang mga tigsalamangka; ug sila usab nga may mga anting-anting diha sa Ehipto nagbuhat ug sama niini pinaagi sa ilang mga lamat. Kay ang matag usa miitsa sa iyang sungkod ug nahimo kining mga bitin apan ang sungkod ni Aaron milamoy sa ilang mga sungkod.

Mao kini ang giingon sa GINOO: Pinaagi niini makaila ikaw nga ako mao ang GINOO, tan-awa, akong hampakon sa sungkod nga ania sa akong kamot ang tubig nga anaa sa suba sa Nilo ug kini mahimong dugo.

“Sa diha nga moingon ang Paraon kaninyo, ‘Ipamatuod ang inyong kaugalingon pinaagi sa pagbuhat ug milagro,’ ingna si Aaron, ‘Kuhaa ang imong sungkod ug iitsa kini sa atubangan sa Paraon aron mahimo kining bitin.’ ” Busa si Moises ug si Aaron miadto sa Paraon ug gibuhat nila kini sumala sa gisugo sa GINOO ug giitsa ni Aaron ang iyang sungkod sa atubangan sa Paraon ug sa iyang mga alagad, ug kini nahimong bitin.