Известные библейские стихи из EXODO 32

Поделиться

Sa diha nga nakita sa katawhan nga si Moises nadugay sa paglugsong gikan sa bukid, ang katawhan nagtigom ngadto kang Aaron ug miingon kaniya, “Dali, buhati kami ug mga dios nga mag-una kanamo, kay mahitungod niining Moises, ang tawo nga nagkuha kanamo gikan sa yuta sa Ehipto, wala kami mahibalo kon unsay nahitabo kaniya.”

Unya ang GINOO miingon kang Moises, “Lugsong dayon, kay ang imong katawhan, nga imong gikuha gikan sa yuta sa Ehipto, nagpakasala sa ilang kaugalingon. Dali ra silang misimang gikan sa dalan nga akong gisugo kanila, ug nagbuhat sila alang kanila ug usa ka nating baka nga tinunaw ug misimba sila niini. Naghalad sila niini ug miingon, ‘Kini mao ang imong mga dios, O Israel, nga nagkuha kanimo gikan sa yuta sa Ehipto!’ ”

Sa pagkakita ni Aaron niini, nagtukod siya ug usa ka halaran sa atubangan niini ug si Aaron mipahibalo, ug miingon, “Ugma mao ang kasaulogan ngadto sa GINOO.” Ug misayo sila pagmata sa pagkasunod adlaw ug naghalad ug mga halad nga sunogon ug nagdala sila ug mga halad sa pakigdait. Ug nanglingkod ang katawhan aron sa pagkaon ug sa pag-inom ug nanindog sila aron sa pagdula.

Sa pagkasunod adlaw, si Moises miingon sa katawhan, “Nakasala kamo ug usa ka dakong sala ug karon motungas ako ngadto sa GINOO; basin ug makahimo ako ug pagtabon sa sala alang sa inyong mga sala.”