Известные библейские стихи из EXODO 10

Поделиться

Unya ang GINOO miingon kang Moises, “Adtoa ang Paraon, kay akong gipagahi ang iyang kasingkasing ug ang kasingkasing sa iyang mga alagad aron sa paghatag ngadto kanila niining akong mga ilhanan, ug aron makasugilon kamo sa inyong mga anak ug sa inyong mga apo kon unsa ang akong gibuhat ngadto sa mga Ehiptohanon ug ang mga ilhanan nga gibuhat nako sa taliwala nila, aron mahibalo kamo nga ako mao ang GINOO.”

Unya ang GINOO miingon kang Moises, “Ituy-od ang imong kamot paingon sa langit aron adunay kangitngit sa tibuok yuta sa Ehipto, kangitngit nga mabati.” Busa gituy-od ni Moises ang iyang kamot paingon sa langit ug dihay hilabihan nga kangitngit sa tibuok yuta sa Ehipto sulod sa tulo ka adlaw. Sila wala magkit-anay ug walay bisan kinsa nga mitindog gikan sa iyang dapit sulod sa tulo ka adlaw, apan ang tanang katawhan sa Israel adunay kahayag sa ilang mga puluy-anan.

Busa gituy-od ni Moises ang iyang sungkod sa ibabaw sa yuta sa Ehipto ug ang GINOO mipadala ug usa ka hangin sa silangan ngadto sa kayutaan niadtong tibuok adlaw ug tibuok gabii. Sa pagkabuntag na, ang hangin sa silangan nagdala ug mga dulon. Ug ang mga dulon mihugpa sa tibuok yuta sa Ehipto ug mipahiluna sa tibuok nasod. Hilabihan gayod kini ka daghan nga wala pa gayod mahitabo sukad masukad ug dili na gayod mahitabo pag-usab.