Известные библейские стихи из DANIEL 9

Поделиться

Ako nag-ampo sa GINOO nga akong Dios ug misugid nga nag-ingon, “O Ginoo, ang dako ug makalilisang nga Dios nga nagtuman sa kasabotan ug sa gugmang walay paglubad ngadto kanila nga nahigugma kaniya ug nagtuman sa iyang mga sugo

O Dios ko, ipakiling ang imong igdulungog ug pamati. Bukha ang imong mga mata ug sud-onga ang among pagkabiniyaan ug ang siyudad nga gitawag pinaagi sa imong ngalan, kay wala namo ipadayag ang among mga pangaliyupo sa imong atubangan pinasikad sa among pagkamatarong, kondili pinasikad sa imong dakong kaluoy. O Ginoo, pamati; O Ginoo, pagpasaylo. O Ginoo, pagtagad ug pagbuhat. Ayaw paglangan, tungod ug alang kanimo, O Dios ko, tungod kay ang imong siyudad ug ang imong katawhan gitawag pinaagi sa imong ngalan.”

Unya miatubang ako sa Ginoong Dios, nangita kaniya pinaagi sa pag-ampo ug mga pagpangaliyupo, uban ang pagpuasa ug pagbisti ug sako ug mga abo.

Sa GINOO nga among Dios, iya ang mga kaluoy ug ang pagpasaylo tungod kay kami misukol man kaniya

Siya maghimo ug lig-on nga kasabotan uban sa daghan sulod sa pito ka tuig, ug sa katunga sa pito ka tuig iyang pahunongon ang mga paghalad, ug ibabaw sa pako sa mga dulumtanan moabot ang maglumpag hangtod nga ang gitakda nga kataposan ibubo ngadto sa tiggun-ob.”