Известные библейские стихи из DANIEL 3

Поделиться

Si Sadrac, si Mesac ug si Abednego mitubag sa hari, “O Nabucodonosor, dili kinahanglan nga kami motubag kanimo niining butanga. Kon mao kana, ang among Dios nga among gialagaran makahimo sa pagluwas kanamo gikan sa hudno nga nagdilaab sa kalayo ug siya magluwas kanamo gikan sa imong kamot, O hari. Apan kon dili, angay nimong masayran, O hari, nga kami dili moalagad sa imong mga dios o mosimba sa larawan nga bulawan nga imong gipatindog.”

Siya mitubag, “Apan nakakita ako ug upat ka tawo nga walay gapos nga nanglakaw taliwala sa kalayo ug sila wala maunsa ug ang dagway sa ikaupat sama sa usa ka anak sa mga dios.”

Si Nabucodonosor miingon, “Bulahan ang Dios ni Sadrac, ni Mesac ug ni Abednego, nga nagpadala sa iyang anghel ug nagluwas sa iyang mga alagad nga misalig kaniya, ug gibaliwala ang sugo sa hari ug nagtugyan sa ilang mga lawas kay sa mag-alagad sila ug magsimba sa lain nga dios gawas lamang sa ilang kaugalingon nga Dios.

Busa ako magbuhat ug usa ka sugo. Ang tanang katawhan, nasod o pinulongan nga magsulti ug bisan unsa batok sa Dios ni Sadrac, ni Mesac ug ni Abednego wataswatason ug ang ilang mga balay gub-on kay walay laing dios nga makahimo pagluwas sa ingon niining paagiha.”