Известные библейские стихи из Ioan 11

Поделиться

Yr Iesu a ddyvot wrthei, Mi yw’r cyvodiadigaeth a’r bywyt: yr vn a gred yno vi, er y varw, byw vydd. A’ phwy pynac ’sy vyw ac a gred yn o vi, ny bydd marw byth. A wyt yn credu hyn?

Yr Iesu a ddyvot, wrthei, Any ddywedais y‐ty, pe a’s credyt, y gwelyt ’ogoniant Duw?

A’r Iesu a wylawdd.

Pan glybu ’r Iesu, y y dywedawdd, Nyd yw ’r clefyt hwn yd angeu, eithyr er gogoniant Duw, mal y gogonedder Map Duw trwy hyny.

A’ gwedy iddo ddywedyt y pethe hyn, ef a lefawdd a llef vchel, Lazarus dyre’d allan. Yno hwn a vesei varw, a ddaeth allan, wedy rwymo o traed a’ dwylo a rhwymyne, ai wynep a rwymesit a napkyn. Yr Iesu a ddyuot wrthynt, Gellyngwch ef yn rhydd, a’ gedwch iddo wyned ymaith.

Yno ’r Iesu drachefyn a griddvanodd yntho yhun, ac a ddaeth i’r bedd. A’ gogof ydoedd, a’ llech a ðodesit arno.

Y pethe hyn a ddyvawt ef, ac wedy hyn ysyganei wrthynt, Y mae ein car Lazarus yn hunaw: eithyr yð wyf yn myned yw ddihunaw ef.