Versete biblice populare din MGA KAWIKAAN 17

Împărtășește

Ang kaibigan ay umiibig sa lahat ng panahon, At ang kapatid ay ipinanganak na ukol sa kasakunaan.

Ang masayang puso ay mabuting kagamutan: Nguni't ang bagbag na diwa ay tumutuyo ng mga buto.

Ang nagtatakip ng pagsalangsang ay humahanap ng pagibig: Nguni't ang nagdadadaldal tungkol sa anoman ay naghihiwalay ng magkakaibigang matalik.

Siyang nagtitipid ng kaniyang mga salita ay may kaalaman: At siyang may diwang malamig ay taong naguunawa.

Ang mangmang man, pagka siya'y tumatahimik, ay nabibilang na pantas: Pagka kaniyang tinitikom ang kaniyang mga labi, ay inaari siyang mabait.

Maigi ang isang tuyong subo at may katahimikan, Kay sa bahay na may laging pistahan na may kaalitan.

Ang pasimula ng pagkakaalit ay gaya ng pagbuga ng tubig: Kaya't iwan ninyo ang pagtatalo, bago maginit sa pagkakaalit.

Siya na umaaring ganap sa masama, at siya na nagpaparusa sa matuwid, Kapuwa sila kasuklamsuklam sa Panginoon.