Psalmy 78:11-25 - Porównaj wszystkie przekłady

Udostępnij

Zapomnieli o Jego czynach Oraz o cudach, które im ukazał. Wobec ich ojców dokonał On cudu W ziemi egipskiej, na polach Soanu: Rozdzielił morze i ich przeprowadził, Ustawił wody po bokach niczym ściany. Za dnia przewodził im w obłoku, A całą noc prowadził w świetle ognia. Rozłupał skały na pustyni I dał im pić niczym z wielkich głębi. Sprawił, że skały trysnęły strumieniem, Spłynęły niczym potokami wód. Lecz oni ciągle dodawali grzech do grzechu, Jeszcze na pustyni buntowali się przeciwko Najwyższemu. Świadomie na próbę wystawiali Boga — Żądali pożywienia według swych zachcianek I takie kierowali względem Niego słowa: Czy Bóg może zastawić nam stół na pustyni? Owszem, uderzył w skałę, Owszem, trysnęły wody i popłynęły rzeki — Ale czy również może dać nam chleb? Czy swojemu ludowi przygotuje mięso? Dlatego gdy PAN to usłyszał, bardzo się rozgniewał — Zapłonął ogień przeciw Jakubowi I wybuchł gniew przeciw Izraelowi, Ponieważ nie uwierzyli Bogu Ani nie zaufali Jego zbawczej mocy. On więc wydał rozkaz obłokom I otworzył bramy niebios. Zasypał ich manną, by jedli, I zarzucił ich zbożem prosto z nieba — Człowiek jadł chleb anielski, Bóg zesłał im na prowiant chleba w obfitości.

Zapomnieli o jego dziełach i cudach, które im ukazał. Przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Egiptu, na polu Soanu. Rozdzielił morze i przeprowadził ich, i sprawił, że wody stanęły jak wał. Prowadził ich w obłoku za dnia, a całą noc w blasku ognia. Rozszczepił skały na pustyni i napoił ich jakby z wielkich głębin. Wydobył strumienie ze skały i sprawił, że wody płynęły jak rzeki. Lecz oni jeszcze więcej grzeszyli przeciwko niemu i pobudzili do gniewu Najwyższego na pustyni; I wystawiali Boga na próbę w swych sercach, żądając pokarmu według swego pragnienia. I mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy Bóg może zastawić stół na tej pustyni? Oto uderzył w skałę i wypłynęły wody, i wezbrały strumienie; czy będzie mógł też dać chleb? Czy przygotuje mięso swemu ludowi? Gdy PAN to usłyszał, rozgniewał się i ogień zapłonął przeciw Jakubowi, i gniew wybuchnął przeciw Izraelowi; Bo nie uwierzyli Bogu i nie zaufali jego zbawieniu; Choć rozkazał chmurom w górze i bramy nieba otworzył. I zesłał im jak deszcz mannę do jedzenia, i zboże z nieba im dał. Człowiek jadł chleb anielski; zesłał im pokarm do syta.

Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał. Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu oraz na polu Coan. Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble. I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia. Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin. Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki. Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu i opierać się Najwyższemu na pustyni. Kusili także Boga w swoim sercu, żądając jadła dla swego życia. I złorzeczyli prawdziwemu Bogu, mówiąc: Czy Bóg potrafi przyrządzić stół na puszczy? Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki. A czy zdoła dać chleba? Czy przygotuje mięso dla Swego ludu? Zatem WIEKUISTY to usłyszał, oburzył się oraz zapłonął ogień przeciwko Jakóbowi, wybuchł gniew przeciwko Israelowi. Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali. Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios. I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm, dając im zboże niebios. Człowiek spożywał chleb bogatych; do syta zesłał im zapasów.

Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał. Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan. Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa. Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu. Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich. Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki. A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu; I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej. A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy? Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu? Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogień się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi; Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego. Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył. I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im. Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

Zapomnieli o czynach jego I o cudownych dziełach, które im ukazał. Wobec ojców ich czynił cuda W ziemi egipskiej, na polach Soanu. Rozdzielił morze i przeprowadził ich, I ustawił wody jak wały. Prowadził ich za dnia w obłoku, A całą noc w blasku ognia. Rozłupał skały na pustyni I napoił ich obficie jakby głębiami wód. Sprawił, że strumienie trysnęły ze skały I wody spływały jak rzeki Lecz oni dalej grzeszyli przeciwko niemu I buntowali się przeciwko Najwyższemu na pustyni. Kusili Boga w sercu swym, Żądając pokarmu według woli swojej. Mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy może Bóg zastawić stół na pustyni? Oto uderzył w skałę I wody trysnęły, a rzeki popłynęły. Czy również będzie mógł dać chleb? Czy przygotuje mięso ludowi swemu? Przeto Pan, usłyszawszy to, uniósł się gniewem; Ogień zapłonął przeciwko Jakubowi, Także i gniew wybuchnął przeciwko Izraelowi, Że nie uwierzyli Bogu I nie zaufali zbawieniu jego. Rozkazał więc obłokom w górze I otworzył bramy niebios. Spuścił im, jak deszcz, mannę na pokarm I dał im zboże z niebios Wszyscy jedli chleb anielski; Zesłał im żywności do syta.