17
Straty po buncie Koracha
1I przemówił JHWH do Mojżesza tymi słowy: 2Powiedz do Eleazara, syna Aarona, kapłana, niech pozbiera z pogorzeliska kadzielnice, a [pozostały w nich] ogień niech rozrzuci dalej, gdyż były [one] poświęcone. 3Kadzielnice tych grzesznych kosztem własnych dusz,#17:3 kosztem własnych dusz, בְּנַפְשֹׁתָם, lub: kosztem własnego życia. [weźcie] i uczyńcie [z nich] blachy#17:3 blachy, רִקּוּעַ (riqqu‘a), hl. Lub: gdyż były poświęcone kadzielnice tych grzesznych kosztem własnych dusz, i uczyńcie [z nich] blachy… pokrycia [metalowej] powłoki ołtarza, ponieważ ofiarowano je przed obliczem JHWH i są poświęcone – i niech będą znakiem dla synów Izraela.
4Kapłan Eleazar#17:4 PS i G dodają: syn Aarona. wziął więc miedziane kadzielnice, które przynieśli ci, którzy spłonęli [w ogniu], i przekuli je na powłokę ołtarza. 5Jest to przypomnieniem dla synów Izraela, po to, by nikt obcy, kto nie jest z potomstwa Aarona, nie przystępował do składania kadzidła przed obliczem JHWH i nie stał się jak Korach i jak jego zgromadzenie – przed czym przestrzegł go JHWH za pośrednictwem Mojżesza.
Szemranie z powodu strat po buncie Koracha
6Nazajutrz jednak całe zgromadzenie#17:6 zgromadzenie: brak w G. synów Izraela [znów] zaczęło szemrać przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. Mówili: [To] wy spowodowaliście śmierć ludu JHWH. 7A gdy zgromadzenie przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi zaczęło się powiększać i skierowali się ku namiotowi spotkania, oto okrył go obłok i ukazała się chwała JHWH.#17:7 Lub: A gdy zaczęło się zbierać zgromadzenie przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi, skierowali się ku namiotowi spotkania, a oto okrył go obłok i ukazała się chwała JHWH.
8Gdy Mojżesz z Aaronem przyszedł przed namiot spotkania, 9JHWH przemówił do Mojżesza#17:9 G dod.: i do Aarona. tymi słowy: 10Oddalcie się od tego zgromadzenia, a zniszczę ich w [jednej] chwili. [Oni] jednak padli na swoje twarze, 11po czym Mojżesz powiedział do Aarona: Weź kadzielnicę, włóż na nią ogień z ołtarza, nałóż kadzidła, idź szybko do zgromadzenia i przebłagaj za nich, gdyż wyszedł gniew sprzed oblicza JHWH i wybuchła plaga.#17:11 plaga, נֶגֶף (negef), lub: uderzenie, zob. Lb 14:37; 25:8-9.
12Aaron wziął więc [kadzielnicę], jak mu powiedział Mojżesz, i pobiegł w sam środek zebrania – a oto wśród ludu zaczęła już [szaleć] plaga – nałożył [na ogień] kadzidła i przebłagał za lud, 13stanął pomiędzy martwymi i żywymi i plaga została powstrzymana. 14Jednak zmarłych na skutek tej plagi było [już] czternaście tysięcy siedemset [osób], oprócz tych, którzy zmarli w związku ze sprawą Koracha.
15Potem Aaron powrócił do Mojżesza przed wejście do namiotu spotkania; plaga była już powstrzymana.
Laska Aarona
16Wtedy JHWH przemówił do Mojżesza tymi słowy: 17Przemów do synów Izraela i weź od nich po lasce na dom ojca, po [lasce] od wszystkich ich książąt w domu ich ojców, [razem] dwanaście lasek. Każdemu jego imię wypisz na jego lasce. 18A imię Aarona wypisz na lasce Lewiego, gdyż na naczelnika domu ich ojców ma przypadać [także] jedna laska. 19Złóż je potem w namiocie spotkania przed [skrzynią] Świadectwa, tam, gdzie spotykam się z wami.#17:19 W PS lp, z tobą. 20I stanie się, że ten, którego wybiorę, tego laska zakwitnie, i uśmierzę przed sobą szemranie synów Izraela, w którym utyskują oni na was.
21A gdy Mojżesz przemówił do synów Izraela, dali mu laskę wszyscy ich książęta, po jednej lasce od jednego księcia domu ich ojców, [razem] dwanaście lasek. A laska Aarona była między ich laskami. 22Mojżesz złożył te laski przed obliczem JHWH w namiocie spotkania.
23Nazajutrz, gdy Mojżesz#17:23 G dod.: i Aaron. wszedł do namiotu Świadectwa, oto laska Aarona#Hbr 9:4 z domu Lewiego kwitła, wypuściła pączki, wydała kwiat i dojrzałe migdały. 24Wówczas Mojżesz wyniósł wszystkie laski sprzed oblicza JHWH do wszystkich synów Izraela. [Ci] obejrzeli je i każdy wziął swoją laskę.
25Wtedy JHWH powiedział do Mojżesza: Odnieś laskę Aarona przed [skrzynię] Świadectwa, niech pozostaje tam jako znak dla buntowników,#17:25 buntowników, בְנֵי־מֶרִי (bene-meri), idiom: synów buntu, zob. np. 2Sm 3:34; 7:10; 12:6; Prz 31:5; Iz 30:9; Ez 2:5; 3:9; 12:2; 17:12; 24:3. aby ustało ich szemranie przeciw Mnie i aby nie pomarli. 26I Mojżesz uczynił tak, jak mu przykazał JHWH – [dokładnie] tak uczynił.
27Wtedy powiedzieli synowie Izraela do Mojżesza: Oto skonamy!#17:27 Tj. skonaliśmy, pf. profetyczne. Zginiemy! Wszyscy zginiemy! 28Każdy zginie! Umrze każdy, kto zbliży się do przybytku JHWH. Czy mamy pomrzeć doszczętnie?