Liczb 14

14
Zniechęcenie i bunt ludu
1Wtedy całe zgromadzenie podniosło i wydało#14:1 podniosło i wydało: hend.: wzniosło donośny płacz. swój głos, i płakał lud tej nocy. 2Narzekali#14:2 narzekali, וַיִּלֹּנוּ, lub: przeciwstawili się, zbuntowali się. na Mojżesza i na Aarona wszyscy synowie Izraela, i powiedziało do nich całe zgromadzenie: Obyśmy wówczas pomarli w ziemi egipskiej albo obyśmy pomarli na tej pustyni! 3I po cóż JHWH prowadzi nas do tej ziemi? Abyśmy padli od miecza? Aby nasze żony i dzieci#14:3 dzieci, טַף (taf), lub: przychówek, zob. Lb 31:17-18; Pwt 2:34. stały się łupem? Czy nie lepiej nam wrócić do Egiptu? 4I mówili jeden do drugiego: Obierzmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu!
5Wtedy Mojżesz i Aaron padli na swoją twarz przed całą społecznością#14:5 społecznością: brak w G. zgromadzenia synów Izraela. 6Jozue zaś, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunego, spośród zwiadowców [wysłanych do] ziemi, rozdarli swoje szaty 7i powiedzieli do całego zgromadzenia synów Izraela: Ziemia, przez którą przeszliśmy dla jej wyśledzenia, jest ziemią bardzo, bardzo dobrą. 8Jeśli JHWH upodobał nas sobie, to wprowadzi nas do tej ziemi i da nam ją, ziemię opływającą w mleko i miód.#Pwt 32:13; Sdz 14:8-9; Iz 7:21-22; Ez 3:3 9Tylko nie buntujcie się przeciw JHWH!#Hbr 3:16 Sami też nie bójcie się ludu tej ziemi. Owszem, będą naszym chlebem!#14:9 będą naszym chlebem, idiom: (1) pokonamy ich z taką łatwością, z jaką je się chleb, por. Ps 14:4; (2) będą naszym żerem. Odeszła od nich ich osłona,#14:9 Być może aluzja do ich bóstw. a JHWH jest z nami! Nie bójcie się ich!
10Lecz całe zgromadzenie powiedziało, aby ich ukamienować.#14:10 Tj. ukamienować kamieniami, לִרְגּוֹם אֹתָם בָּאֲבָנִים. Wtedy wszystkim synom Izraela ukazała się w namiocie spotkania chwała JHWH.
Gniew i kara
(Pwt 1:34-40)
11Wówczas JHWH powiedział do Mojżesza: Jak długo ten lud będzie Mną pogardzać?#14:11 Lub: będzie Mnie odtrącać. I jak długo nie będą Mi wierzyć#14:11 wierzyć, לֹא־יַאֲמִינוּ בִי, lub: ufać, polegać na Mnie. pomimo wszystkich znaków, których dokonałem wśród nich? 12Uderzę go zarazą i wydziedziczę go, a ciebie#14:12 PS dod.: i dom twojego ojca, וְאֶת־בֵּית אָבִיךָ, pod. G. uczynię narodem większym i liczniejszym niż oni.#Wj 32:10
13Lecz Mojżesz powiedział do JHWH: Gdy wtedy Egipcjanie usłyszą – bo przecież wywiodłeś ten lud w swojej mocy spośród nich#Wj 32:11-1414to powiedzą [o tym] mieszkańcom tej ziemi. [A ci] usłyszeli, że Ty, JHWH, jesteś pośród tego ludu, że oko w oko Ty, JHWH, ukazujesz się im i że Twój obłok stoi nad nimi – że w słupie obłoku kroczysz przed nimi za dnia, a w słupie ognia nocą. 15Jeśli więc uśmiercisz ten lud do ostatniego człowieka, to narody, które słyszały wieść o Tobie, powiedzą: 16Ponieważ JHWH nie był w stanie wprowadzić tego ludu do ziemi, którą im przysiągł, to wybił ich na pustyni. 17Teraz więc niech się, proszę, okaże moc mojego Pana, tak jak oznajmiłeś w słowach: 18JHWH powściągliwy w gniewie i wielce łaskawy,#Wj 20:5-6; 34:6-7; Pwt 5:9-10; 7:9-10; Ne 9:19; Ps 78:38-39#14:18 PS dod.: i wierny, וֶאֱמֶת, pod. G. przebaczający winę i przestępstwo,#14:18 PS dod.: i grzech, וחטאה, pod. G. [który] nigdy nie pozostawia bez kary,#14:18 Lub: który wcale nie uniewinnia winnego. G dod.: winnego, gr. καὶ καθαρισμῷ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον. lecz nawiedza winę ojców na synach do trzeciego i do czwartego [pokolenia]. 19Przebacz, proszę, winę tego ludu, według wielkości Twojej łaski, jak już odpuszczałeś temu ludowi od [czasu jego wyjścia z] Egiptu aż dotąd.
20A JHWH powiedział: Przebaczyłem – według twego słowa. 21Ale – jak Ja żyję#14:21 Formuła przysięgi. W Pięcioksięgu tylko w tym miejscu i w Lb 14:28. i [jak] cała ziemia jest pełna chwały JHWH22że żaden z tych ludzi, którzy widzieli moją chwałę i moje znaki, których dokonywałem w Egipcie i na pustyni – a już po dziesięciokroć wystawiali Mnie na próbę#14:22 wystawiali na próbę: może mieć znaczenie pozytywne, zob. Rdz 22:1. i nie słuchali mojego głosu – 23nie zobaczy ziemi, którą przysiągłem ich ojcom.#14:23 G dod. Pwt 1:39 (?). Żaden z tych, którzy Mnie znieważyli, nie zobaczy jej.#Hbr 3:18 24Jednak mojego sługę Kaleba, za to, że jest w nim#14:24 w nim, ἐν αὐτῷ, za G; w MT: z nim, עִמּוֹ. inny duch i całkowicie był za Mną, wprowadzę do ziemi, do której poszedł, i jego potomstwo ją posiądzie.#Joz 14:9-12 25Skoro więc Amalek i Kananejczyk ma mieszkać w dolinie, zawróćcie jutro i wyruszcie na pustynię, w drogę [ku] Morzu Czerwonemu.
26 JHWH przemówił ponadto do Mojżesza i do Aarona tymi słowy: 27Jak długo jeszcze to niegodziwe zgromadzenie#14:27 Dziesięć osób jako zgromadzenie, zob. Lb 14:26L. będzie szemrać przeciwko Mnie? Słyszałem narzekających synów Izraela, [wiem], jak szemrają przeciwko Mnie!#14:27 Przyp. aposjopezy, nagłego przerwania ciągu myśli. 28Powiedz im: Jak Ja żyję – oświadczenie JHWH – uczynię wam tak, jak mówiliście w mojej obecności.#14:28 w mojej obecności, בְּאָזְנָי, idiom: do moich uszu. 29Na tej pustyni padną wasze trupy i wszyscy spisani spośród was, w pełnej liczbie, od dwudziestego roku życia wzwyż – którzy szemraliście przeciw Mnie, 30nie wejdziecie wy do ziemi, co do której podniosłem moją rękę,#14:30 podniosłem moją rękę, נָשָׂאתִי אֶת־יָדִי (nasa’ti ’et jadi), idiom: przysiągłem, zob. Wj 6:8; Pwt 32:40; Dn 12:7. że osiedlę was w niej, za wyjątkiem Kaleba, syna Jefunego, i Jozuego, syna Nuna. 31Za to wasze dzieci, o których mówiliście, że staną się łupem, te wprowadzę i one poznają#14:31 poznają, וְיָדְעוּ; wg G: odziedziczą, κληρονομήσουσιν, hbr. וְיָרְשׁוּ, zob. Pwt 1:39. ziemię, którą wy pogardziliście. 32Co do was więc, wasze trupy padną na tej pustyni, 33a wasi synowie będą pasterzami#14:33 pasterzami, רֹעִים: być może ozn. to też koczowników, Lb 14:33L. na pustyni przez czterdzieści lat i poniosą karę za waszą niewierność,#14:33 niewierność, זְנוּת (zenut), lub: cudzołóstwo. aż w pełni padną wasze trupy na pustyni. 34W liczbie dni szpiegowania przez was ziemi, [to jest w liczbie] czterdziestu dni, dzień za rok, przez czterdzieści lat, będziecie ponosić karę za wasze winy i doznacie mojej niechęci.#14:34 Lub: (1) i przekonacie się, co to znaczy opierać Mi się; (2) poznacie Mnie jako wroga, Lb 14:34L; wg G: poznacie złość mojego gniewu, καὶ γνώσεσθε τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς μου. 35Ja, JHWH, powiedziałem tak i tak postąpię z całym tym niegodziwym zgromadzeniem, które zmówiło się przeciw Mnie.#Dz 7:39 Na tej pustyni wyginą do ostatniego i tu pomrą!
Śmierć zwiadowców
36Mężczyźni zaś, których Mojżesz wysłał, aby wyszpiegowali ziemię, a którzy, gdy wrócili, przez rozgłaszanie złej wieści o ziemi podburzyli całe zgromadzenie do szemrania przeciw niemu, 37ci mężczyźni, którzy roznosili złą wieść o ziemi, pomarli przed obliczem JHWH z powodu plagi.#Wj 9:14; 32:35 38Tylko Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunego, pozostali przy życiu spośród tych mężczyzn, którzy poszli na przeszpiegi do ziemi.
Klęska pod Chormą
(Pwt 1:41-46)
39A gdy Mojżesz oznajmił te słowa wszystkim synom Izraela, lud bardzo się zasmucił. 40[Ludzie] zatem wstali wcześnie rano i wyszli na skraj góry, mówiąc: Oto jesteśmy i chcemy wyruszyć do tego miejsca, o którym mówił JHWH, bo zgrzeszyliśmy.#14:40 PS dod. treść Pwt 1:42. 41Lecz Mojżesz powiedział: Dlaczego to chcecie przekroczyć rozkaz JHWH? To się nie powiedzie. 42Nie wyruszajcie, gdyż nie ma JHWH pośród was! [Nie idźcie], abyście nie zostali pobici przed obliczem waszych wrogów. 43Gdyż Amalek i Kananejczyk są tam przed wami i padniecie od miecza, ponieważ odwróciliście się od [kroczenia] za JHWH – i JHWH nie będzie z wami.
44Uparli się jednak, by wejść na skraj góry, choć skrzynia Przymierza JHWH ani Mojżesz nie opuścili obozu. 45I zszedł Amalek i Kananejczyk, mieszkaniec tej góry,#14:45 PS dod. treść Pwt 1:44. i pobili ich – i bili aż po Chormę.#14:45 PS i G dodają materiał oparty na Pwt 1:45. Chorma, חָרְמָה, czyli: klątwa, poświęcenie lub całkowite zniszczenie.

Obecnie wybrane:

Liczb 14: SNPD4

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj