2 Samuela 1
1
Żal Dawida po śmierci Saula i Jonatana
1Po śmierci Saula, gdy Dawid – po pobiciu Amaleka#Rdz 36:15-16; Wj 17:8-16; Lb 14:43-45; Pwt 25:17-19; 1Sm 15 – wrócił do Siklag#1Sm 27:5-12; 30:1-31 i przebywał Dawid w Siklag dwa dni, 2już trzeciego dnia przybył z obozu, od Saula, jakiś człowiek.#1:2 Z pola walki odbył drogę ok. 80 km. Miał podarte szaty, pył na głowie,#1Sm 4:12 a gdy przyszedł do Dawida, padł na ziemię i pokłonił [mu] się.
3Wtedy Dawid zapytał: Skąd przybywasz? A on odpowiedział: Ocalałem#1:3 Lub: zbiegłem, umknąłem, נִמְלָטְתִּי. z obozu Izraela. 4Dawid zapytał: Jak [tam] miała się sprawa? Przedstaw mi, proszę! A on na to: Lud uciekł z pola walki,#1:4 Lud uciekł z pola walki: brak w GA. a wielu z ludu padło i poległo; poległ też Saul i Jonatan,#1:4 Jonatan, יְהוֹנָתָן, dłuższa forma. jego syn. 5Dawid zapytał młodego, opowiadającego mu o tym człowieka: Skąd wiesz, że poległ Saul i Jonatan, jego syn? 6A młody, opowiadający mu o tym człowiek powiedział: Znalazłem się akurat na górze Gilboa,#1:6 Gilboa: pasmo wapiennych wzniesień na wsch krańcu doliny Jizreel, średnio 500 m n.p.m. gdy Saul wspierał się na swojej włóczni, a rydwan i jeźdźcy#1:6 jeźdźcy, וּבַעֲלֵי הַפָּרָשִׁים, lub: właściciele koni. prawie go dopadały.#1Sm 31:1-3 7Wtedy obejrzał się, zobaczył mnie i zawołał. Odpowiedziałem: Oto jestem. 8A on zapytał: Kto ty jesteś? Odpowiedziałem: Jestem Amalekitą. 9A on powiedział: Stań nade mną#1:9 Lub: obok mnie. i dobij mnie, gdyż chwycił mnie [już] skurcz,#1:9 skurcz, שָׁבָץ (szawats), hl, lub: dostałem zawrotów głowy; tracę przytomność, 2Sm 1:9L. a jednak tli się jeszcze we mnie moja dusza. 10Stanąłem więc nad nim i dobiłem go, bo wiedziałem, że nie przeżyje po tym swoim upadku. Potem wziąłem diadem, który miał na głowie, i naramiennik,#1:10 naramiennik, אֶצְעָדָה (’ets‘adaʰ). który miał na ramieniu, i oto przyniosłem je do mojego pana!
11Wtedy Dawid chwycił swoje szaty i rozdarł je, podobnie jak wszyscy ludzie, którzy z nim byli. 12I zawodzili, i płakali – i pościli aż do wieczora po Saulu i po Jonatanie, jego synu, po ludzie JHWH#1:12 Wg G: ludzie Judy, ἐπὶ τὸν λαὸν Ιουδα. i po domu Izraela, że padli od miecza.
13A Dawid zapytał młodego człowieka, który mu o tym doniósł: Skąd ty jesteś? A on odpowiedział: Jestem synem przybysza, Amalekity. 14Dawid zapytał: Jak to! Nie bałeś się wyciągnąć swej ręki, aby zabić pomazańca JHWH? 15I przywołał Dawid jednego z młodych, i powiedział: Podejdź, rozpraw się z nim! Ugodził go zatem tak, że [młody człowiek] zginął.#2Sm 4:10 16Dawid zaś powiedział do niego: Twoja krew na twoją własną głowę,#Joz 2:19; 1Krl 2:32; Ez 33:4 bo twoje usta zaświadczyły przeciw tobie, gdy powiedziałeś: Ja uśmierciłem pomazańca JHWH.
Tren Dawida o Saulu i Jonatanie
17Potem Dawid wzniósł ten tren#1:17 tren, קִינָה (qinaʰ), pieśń żałobna. o Saulu i o Jonatanie, jego synu. 18Powiedział też, by uczyć synów Judy [tej pieśni o] łuku.#1Sm 20:20#1:18 [pieśni o] łuku, קֶשֶׁת: w tym kont. być może pieśń żałobna o bohaterach. Oto jest ona zapisana w Zwoju Prawego:#Joz 10:13
19Twoja chluba, Izraelu, legła
na twoich wzgórzach.
O, jakże padli bohaterowie!
20Nie rozgłaszajcie tego w Gat,
nie roznoście wieści po ulicach
Aszkelonu,
by nie cieszyły się córki#1Sm 18:6-7 Filistynów,
by nie triumfowały córki
nieobrzezanych!
21O, góry Gilboa! Bądźcie
bez rosy i bez deszczu,
i bez darów pola,#1:21 i bez darów pola, וּשְׂדֵי תְרוּמֹת, lub: i na waszych zboczach.
gdyż tam zbrukano tarczę
bohaterów, tarczę Saula
– bez namaszczania jej olejem.
22Przed krwią przebitych, przed
tłuszczem#1:22 W klk Mss: mieczem, מחרב. bohaterów
łuk Jonatana [nigdy] się
nie cofał,
miecz Saula też nie powracał
próżny.
23Saul i Jonatan, kochani i mili,
w swym życiu i śmierci
byli nierozłączni –
od orłów szybsi [i] od lwów
mocniejsi.
24Córki Izraela! Płaczcie nad Saulem,
nad tym, który was odziewał
w szkarłat z przepychem,
który wam wkładał złote ozdoby
na szaty.
25Ach, jak padli bohaterowie
w [zawierusze] bitwy!
Jonatan na twoich wzgórzach
przebity!
26Żal mi ciebie, mój bracie, Jonatanie;
byłeś mi bardzo miły.#1Sm 18:1-20:42; 23:16-18
Twoja miłość była dla mnie
cenniejsza niż miłość kobiety.
27Jakże padli bohaterowie i przepadł
oręż wojenny!
Obecnie wybrane:
2 Samuela 1: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej
2 Samuela 1
1
Żal Dawida po śmierci Saula i Jonatana
1Po śmierci Saula, gdy Dawid – po pobiciu Amaleka#Rdz 36:15-16; Wj 17:8-16; Lb 14:43-45; Pwt 25:17-19; 1Sm 15 – wrócił do Siklag#1Sm 27:5-12; 30:1-31 i przebywał Dawid w Siklag dwa dni, 2już trzeciego dnia przybył z obozu, od Saula, jakiś człowiek.#1:2 Z pola walki odbył drogę ok. 80 km. Miał podarte szaty, pył na głowie,#1Sm 4:12 a gdy przyszedł do Dawida, padł na ziemię i pokłonił [mu] się.
3Wtedy Dawid zapytał: Skąd przybywasz? A on odpowiedział: Ocalałem#1:3 Lub: zbiegłem, umknąłem, נִמְלָטְתִּי. z obozu Izraela. 4Dawid zapytał: Jak [tam] miała się sprawa? Przedstaw mi, proszę! A on na to: Lud uciekł z pola walki,#1:4 Lud uciekł z pola walki: brak w GA. a wielu z ludu padło i poległo; poległ też Saul i Jonatan,#1:4 Jonatan, יְהוֹנָתָן, dłuższa forma. jego syn. 5Dawid zapytał młodego, opowiadającego mu o tym człowieka: Skąd wiesz, że poległ Saul i Jonatan, jego syn? 6A młody, opowiadający mu o tym człowiek powiedział: Znalazłem się akurat na górze Gilboa,#1:6 Gilboa: pasmo wapiennych wzniesień na wsch krańcu doliny Jizreel, średnio 500 m n.p.m. gdy Saul wspierał się na swojej włóczni, a rydwan i jeźdźcy#1:6 jeźdźcy, וּבַעֲלֵי הַפָּרָשִׁים, lub: właściciele koni. prawie go dopadały.#1Sm 31:1-3 7Wtedy obejrzał się, zobaczył mnie i zawołał. Odpowiedziałem: Oto jestem. 8A on zapytał: Kto ty jesteś? Odpowiedziałem: Jestem Amalekitą. 9A on powiedział: Stań nade mną#1:9 Lub: obok mnie. i dobij mnie, gdyż chwycił mnie [już] skurcz,#1:9 skurcz, שָׁבָץ (szawats), hl, lub: dostałem zawrotów głowy; tracę przytomność, 2Sm 1:9L. a jednak tli się jeszcze we mnie moja dusza. 10Stanąłem więc nad nim i dobiłem go, bo wiedziałem, że nie przeżyje po tym swoim upadku. Potem wziąłem diadem, który miał na głowie, i naramiennik,#1:10 naramiennik, אֶצְעָדָה (’ets‘adaʰ). który miał na ramieniu, i oto przyniosłem je do mojego pana!
11Wtedy Dawid chwycił swoje szaty i rozdarł je, podobnie jak wszyscy ludzie, którzy z nim byli. 12I zawodzili, i płakali – i pościli aż do wieczora po Saulu i po Jonatanie, jego synu, po ludzie JHWH#1:12 Wg G: ludzie Judy, ἐπὶ τὸν λαὸν Ιουδα. i po domu Izraela, że padli od miecza.
13A Dawid zapytał młodego człowieka, który mu o tym doniósł: Skąd ty jesteś? A on odpowiedział: Jestem synem przybysza, Amalekity. 14Dawid zapytał: Jak to! Nie bałeś się wyciągnąć swej ręki, aby zabić pomazańca JHWH? 15I przywołał Dawid jednego z młodych, i powiedział: Podejdź, rozpraw się z nim! Ugodził go zatem tak, że [młody człowiek] zginął.#2Sm 4:10 16Dawid zaś powiedział do niego: Twoja krew na twoją własną głowę,#Joz 2:19; 1Krl 2:32; Ez 33:4 bo twoje usta zaświadczyły przeciw tobie, gdy powiedziałeś: Ja uśmierciłem pomazańca JHWH.
Tren Dawida o Saulu i Jonatanie
17Potem Dawid wzniósł ten tren#1:17 tren, קִינָה (qinaʰ), pieśń żałobna. o Saulu i o Jonatanie, jego synu. 18Powiedział też, by uczyć synów Judy [tej pieśni o] łuku.#1Sm 20:20#1:18 [pieśni o] łuku, קֶשֶׁת: w tym kont. być może pieśń żałobna o bohaterach. Oto jest ona zapisana w Zwoju Prawego:#Joz 10:13
19Twoja chluba, Izraelu, legła
na twoich wzgórzach.
O, jakże padli bohaterowie!
20Nie rozgłaszajcie tego w Gat,
nie roznoście wieści po ulicach
Aszkelonu,
by nie cieszyły się córki#1Sm 18:6-7 Filistynów,
by nie triumfowały córki
nieobrzezanych!
21O, góry Gilboa! Bądźcie
bez rosy i bez deszczu,
i bez darów pola,#1:21 i bez darów pola, וּשְׂדֵי תְרוּמֹת, lub: i na waszych zboczach.
gdyż tam zbrukano tarczę
bohaterów, tarczę Saula
– bez namaszczania jej olejem.
22Przed krwią przebitych, przed
tłuszczem#1:22 W klk Mss: mieczem, מחרב. bohaterów
łuk Jonatana [nigdy] się
nie cofał,
miecz Saula też nie powracał
próżny.
23Saul i Jonatan, kochani i mili,
w swym życiu i śmierci
byli nierozłączni –
od orłów szybsi [i] od lwów
mocniejsi.
24Córki Izraela! Płaczcie nad Saulem,
nad tym, który was odziewał
w szkarłat z przepychem,
który wam wkładał złote ozdoby
na szaty.
25Ach, jak padli bohaterowie
w [zawierusze] bitwy!
Jonatan na twoich wzgórzach
przebity!
26Żal mi ciebie, mój bracie, Jonatanie;
byłeś mi bardzo miły.#1Sm 18:1-20:42; 23:16-18
Twoja miłość była dla mnie
cenniejsza niż miłość kobiety.
27Jakże padli bohaterowie i przepadł
oręż wojenny!
Obecnie wybrane:
:
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej