پولُسئے کاگد په رومیان 3:2-4

تئو هرکَس ببئے، دگران اێرَ جنئے و وت هما کارانَ کنئے، تئیی هئیالا چه هُدائے کَزاوَتا رَکّئے؟ یا که آییئے مهربانی و سبر و اۆپارئے گنجا بےارزشَ زانئے و سَرپدَ نبئے که هُدائے مهربانیئے مکسد همِش اِنت که ترا دێم په تئوبه کنگا بِبارت؟