Popularne wersety biblijne z زبُور 31

Udostępnij

اَی پگِ کسای که چِیم دَ راهِ خُداوند اَستِید، قَوی بَشِید و دِل شُمو باجُراَت بَشه.

سرنَوِشتِ زِندگی مه دَ دِستِ ازتُو یَه، مَره از چنگِ دُشمنای مه و کسای که مَره آزار-و-اَذیَت مُونه، خلاص کُو.

آه، چِیقَس پِرَیمو اَسته خُوبی های تُو که تُو بَلدِه کسای نِگاه کدے که از تُو ترس دَره، و تُو اُونا ره دَ پیشِ چِیمِ بَنی آدم نصِیبِ کسای مُونی که دَزتُو پناه مِیگِیره.

ولے ما دَزتُو تَوَکُل مُونُم، اَی خُداوند و مُوگیُم: ”تُو خُدای مه اَستی.“

واقعاً که تُو قادِه مه و قلعِه مه اَستی، پس بخاطرِ نام خُو مَره هِدایَت و رهبری کُو.

ما روحِ خُو ره دَ دِستِ ازتُو مِیسپارُم؛ اَی خُداوند، خُدای حق، تُو مَره بازخرِید کدی.

اَی تمامِ مومنِینِ خُداوند، اُو ره دوست بِدَنِید. خُداوند از آدمای وفادار حِفاظَت مُونه، لیکِن مردُمای کِبری-و-مغرُور ره کَلو جَزا مِیدیه.

اَی خُداوند، ما دَزتُو پناه میرُم، هرگِز نَیل که شرمِنده شُنُم؛ بخاطرِ عدالت خُو مَره خلاصی بِدی.