Popularne wersety biblijne z मर्कुस 4

Udostępnij

तब उन बिउज्या, रे बतासलाइ हकाद्द पस्या, रे समूद्दरका छाललाइ भण्यो, “सान्त होइजा! रोकिजा!” पइ समुद्रको बतास पुरा रोकियो रे सान्त भयो। येशूले शिष्यालाइ सोध्यो, “कि तमनलाइ बिश्वास आथिन? क्याइ यिसेरी डराउछौ?”

तिन बड्ताइ डराया रे आपसमी भण्न पस्या, “यिन को हुन? बतास रे समुद्रको लहरले लगइ यिनरो आज्ञा माण्न्या रइछन!”

येशू आफ नाको पछाडिका भागमि एक सिरानी लाइबर सिरइथ्या। शिष्यले उनलाइ यिसो भण्नाइ बिउजायो, “गुरुज्यू, नाडुब्दा छ रे हाम लगइ डुब्दा छौ, कि तमलाइ फिक्री आथिन?”

आजी येशूले तिनलाइ भण्यो, “साबधान होउ कि तम जी सुणन्छौ। क्याकि जइ नापले तमन दिन्छौ, तसइ नापमि तमन लगइ फिर्ता पाउन्या हौ। रे तमनलाइ झिक बड्ता दिइन्या हो।

आजी येशूले भण्यो, “परमेश्वरको राज्य यिसो छ-कोइ एक खेतालाले जमिनमी बि बुन्छ, रे खेतालाले बि बोइ सकीबर उ रातदिन उ आफ्नो दैनिक काममी लागन्छ, रे त्यो बि उमरन्छ रे बडन्छ, तर त्यो कसेरी ठुलो हुन्छ, त्यो उइले जाण्नइन।

तम जो सुणनाछौ, तइ सुण्या कुरणिका बारेमि ध्यानले सोच।