Popularne wersety biblijne z 1 Corinthiaid 5

Udostępnij

Na, beth roeddwn i’n ei olygu oedd na ddylech chi gael dim i’w wneud â rhywun sy’n galw’i hun yn Gristion ac eto ar yr un pryd yn byw’n anfoesol, neu’n hunanol, yn addoli eilun-dduwiau, yn sarhaus, yn meddwi neu’n twyllo. Peidiwch hyd yn oed ag eistedd i gael pryd o fwyd gyda phobl felly!

Rhaid cael gwared ohono – ei daflu allan, a dechrau o’r newydd gyda thoes newydd heb unrhyw furum ynddo. Ac felly dylech chi fod, am fod y Meseia wedi’i aberthu droson ni, fel oen y Pasg.

Dim fy lle i ydy barnu pobl y tu allan i’r eglwys. Ond dŷn ni yn gyfrifol am y bobl sy’n perthyn i’r eglwys. Duw sydd yn barnu pobl o’r tu allan. Mae’r ysgrifau sanctaidd yn dweud wrthon ni, “Rhaid diarddel y dyn drwg o’ch plith.”