Popularne wersety biblijne z Wiwitan 35

Udostępnij

Lan diomongi menèh karo Gusti mengkéné: “Aku iki Gusti Allah sing Mahakwasa, kowé tambah-tambaha lan tangkar-tumangkara; siji bangsa, malah kumpulan bangsa-bangsa sing bakal dadi sangka kowé, lan bakal ana ratu-ratu sing asal-usulé sangka kowé. Uga negara sing wis Tak wènèhké marang Abraham lan marang Isak, kuwi Tak wènèhké marang kowé lan marang turunanmu.”

Hayuk pada tata-tataa lan budal menyang Bétel, ing kono aku arep nggawé mesbèh kanggo Gusti, sing wis nulungi aku ing dina kangèlanku, lan wis nunggal karo aku ing dalan sing tak lakoni.”

Tembungé Gusti marang Yakub mengkéné: “Jenengmu Yakub, wiwit saiki jenengmu ora Yakub menèh, nanging Israèl, kuwi dadia jenengmu.” Mengkono enggoné Gusti ngekèki jeneng dèkné Israèl.

Yakub terus ngomongi brayaté lan wong sing mèlu dèkné kabèh: “Pada singkirna sakkèhé brahala ing tengahmu, sutyèkké uripmu lan salina sandangan!

Gusti terus ngetokké tembung marang Yakub: “Tata-tataa lan lungaa menyang Bétel, manggona ing kono lan nggawéa mesbèh kanggo Gusti sing wis ngétok marang kowé, waktu kowé mblayu sangka ngarepé Esau kakangmu!”

Waktu sak durungé ninggal ndonya, awit pungkasané ninggal ndonya anaké mau dijenengaké Bèn-Oni, nanging bapaké njenengaké Bényamin.