Popularne wersety biblijne z Sant Lu 14

Udostępnij

Se quaucun vèn vers iéu, e noun ahis soun paire e sa maire, e sa mouié e sis enfant, e si fraire e si sorre, e meme sa propro vido, pòu pas èstre moun disciple.

E qu noun porto sa crous e noun me seguis, pòu pas èstre moun disciple.

Dóumaci qu s'enausso l'abeissaran, e qu s'abaisso l'enaussaran.

Ansin dounc, aquéu de vautre que noun renóuncio à tout ço qu' a, pòu pas èstre moun disciple.

Dóumaci, quau es aquéu de vautre qu'en voulènt basti uno tourre, noun s'assèto proumié pèr faire lou comte di despènso que soun necessàri, e vèire s' a de que l'acaba; Cregnènço qu'après avé bouta li foundamento, éu noun posque l'acaba, e que tóuti aquéli que veiran acò coumençon de se trufa d'éu, En disènt: Aquel ome s'es mes à basti e n'a pas pouscu acaba?

Mai quouro fas un festin, sono li paure, lis estroupia, li goi e lis avugle; E benurous saras, qu' an pas pèr te lou rèndre, car te sara rendu à la resurreicioun di juste.

Es bono la sau; mai se la sau s'esvano, emé que la salaran? Noun sièr plus ni pèr la terro, ni pèr lou femié; mai la jitaran deforo. Quau a d'auriho pèr entèndre, qu'entènde.