Popularne wersety biblijne z ECCLESIASTES 2

Kay ngadto sa tawo nga nakapahimuot kaniya, ang Dios naghatag ug kaalam ug kahibalo ug kalipay; apan ngadto sa makasasala, siya naghatag sa kabudlay sa pagtigom ug pagpundok aron ihatag kini ngadto sa nakapahimuot sa Dios. Kini usab kakawangan ug usa lamang ka paggukod sa hangin.

Wala nay lain nga maayo alang sa tawo nga siya kinahanglang mokaon ug moinom, ug makakaplag ug kalipay sa iyang paghago. Kini usab, akong nakita nga gikan sa kamot sa Dios. Kay kinsa man ang makakaon o kinsa man ang makabaton ug kalipay bulag kaniya?

Unya giisip nako ang tanan nga nahimo sa akong mga kamot, ug ang paghago nga akong gigugol sa pagbuhat niini, ug akong nakita nga ang tanan kakawangan lamang ug usa lamang ka paggukod sa hangin, ug wala nay makuha ilalom sa adlaw.

Bisan unsa nga gitinguha sa akong mga mata ako wala magdumili niini; wala nako pugngi ang akong kasingkasing sa bisan unsa nga kalipay, kay ang akong kasingkasing nakakaplag ug kalipay diha sa tanan nakong paghago ug kini mao ang akong ganti sa tanan nakong paghago.

Unya nakita nako nga ang kaalam labaw kay sa binuang, ingon nga ang kahayag labaw sa kangitngit.

Ang mga mata sa tawo nga maalamon anaa sa iyang ulo, ug ang buangbuang naglakaw sa kangitngit, ug bisan pa niana, akong nasayran nga usa lamang ang dangatan nilang tanan.

kay usahay ang tawo nga naghago inubanan sa kaalam ug kahibalo ug sa pagkabatid kinahanglang magbilin sa tanan aron pahimuslan sa tawo nga wala maghago alang niini. Kini kakawangan usab ug hilabihan ka daotan.