๒ กรินฺถิน: 12:6-7

ยทฺยหมฺ อาตฺมศฺลาฆำ กรฺตฺตุมฺ อิจฺเฉยํ ตถาปิ นิรฺพฺโพธ อิว น ภวิษฺยามิ ยต: สตฺยเมว กถยิษฺยามิ, กินฺตุ โลกา มำ ยาทฺฤศํ ปศฺยนฺติ มม วากฺยํ ศฺรุตฺวา วา ยาทฺฤศํ มำ มนฺยเต ตสฺมาตฺ เศฺรษฺฐํ มำ ยนฺน คณยนฺติ ตทรฺถมหํ ตโต วิรํสฺยามิฯ อปรมฺ อุตฺกฺฤษฺฏทรฺศนปฺราปฺติโต ยทหมฺ อาตฺมาภิมานี น ภวามิ ตทรฺถํ ศรีรเวธกมฺ เอกํ ศูลํ มหฺยมฺ อทายิ ตตฺ มทียาตฺมาภิมานนิวารณารฺถํ มม ตาฑยิตา ศยตาโน ทูต:ฯ